دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 The perfect human being from the point of view of the Brillouye انسان کامل از دیدگاه مکتب بریلویه 1 30 8550 10.22111/jrm.2024.48708.1191 FA نسرین پورمعینی دانشجوی دکتری، گروه ادیان و عرفان، واحد خرم آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،خرم آباد، ایران علی فتح الهی دانشیار، گروه ادیان و عرفان، واحد خرم آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ،خرم آباد، ایران کیومرث چراغی استادیار،گروه الهیات، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2024 09 23 Irfan is a method common among the nations and religions in the world, the subject of which is the knowledge of truth based on illumination, discovery and inner intuition. Brillouye is one of the mystical schools in the Indian subcontinent, except for a few cases, the mystical angles are important to the attention of mysticism, while mysticism and Sufism are among the most brilliant cultural common features of the two civilizations of Iran and India. This article aims to first examine the concept of the perfect man in Brillouye, then introduce the perfect role of man in self-improvement and purification of the inner self, and this statement can be instructive and fruitful in this case of mysticism and mysticism. The following article tries to answer these questions with the descriptive-analytical method and the use of library studies: What is the view of Islamic mysticism towards man? Who is meant by the perfect human being in Barilavi's mysticism? How is the connection between the illusion of moral virtues and the perfect human being in Barilavi mysticism? Research studies on the works of the elders of Barilavi show that the embodiment of the perfect human being is Hazrat Khatami Marbatt, who is the embodiment of showing the perfections of Hazrat Haqq, the center of gathering all levels of existence and the abode of the manifestation of the Great Name, and because of this manifestation of Tameh, the right to caliphate and the talent of mediation. He has found divine blessings. عرفان، طریقتی مشترک در میان اقوام و مذاهب موجود در جهان است که موضوع آن معرفتِ حقیقت بر پایه اشراق، کشف و شهود باطنی است. بریلویه، یکی از مکاتب مهم عرفانی در شبه قارة هند است که جز موارد اندکی، زوایای عرفانی آن تاکنون مورد توجه عرفان پژوهان قرار نگرفته است و این در حالی است که عرفان و تصوف از درخشان‌ترین وجوه مشترک فرهنگی دو تمدن ایران و هند است. این نوشتار بر آن است تا ابتدا مفهوم انسان کامل در بریلویه را مورد بررسی قرار دهد، آنگاه نقش انسان کامل در خودسازی و تصفیة باطن را معرفی نماید و این بیان می تواند در ساحت عرفان و تصوف آموزنده و ثمربخش باشد. نوشتار پیش رو، با روش توصیفی- تحلیلی و بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای درصدد پاسخگویی به این سوالات است: دیدگاه عرفان اسلامی نسبت به انسان کامل چگونه است؟ مقصود از انسان کامل در عرفان بریلوی کیست؟ پیوند و هم بستگی فضایل اخلاقی و انسان کامل در عرفان بریلوی چگونه است؟ یافته‌های پژوهش مبتنی بر آثار بزرگان بریلوی نشان می‌دهد، مظهر تام انسان کامل، حضرت ختمی مرتبت می باشد که مظهر نمایاندن کمالات حسنای حضرت حق، مرکز تجمیع تمام مراتب وجود و موطن تجلی اسم اعظم است و به سبب همین مظهریت تامه، استحقاق خلافت و استعداد وساطت فیوضات الهی را یافته است.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8550_d7803558824aab021749cb94a07a84cf.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Comparative study of the philosophical views of the five schools of Vedanta بررسی تطبیقی دیدگاههای فلسفی مکاتب پنجگانه ودانته 31 52 8571 10.22111/jrm.2024.48641.1187 FA یوسف جعفرزاده استادیار گروه تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی و ادیان، دانشگاه پیام نور ، ایران. نصراله امین کلیبر مربی، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 05 10 Vedanta school is one of the six philosophical schools of India. The teachings of this school are based on the interpretation of the Upanishads and their sutras known as "Brahma Sutra" or "Vedante Sutra" by five Indian philosophers and sages named Shankara, Ramanuja, Madhava, Nimbarke and Vallabh. Although the basis of the interpretation of these philosophers is the same, their views on the concepts of God, the world, the soul, knowledge and salvation are different from each other; This article examines the views of these five philosophers with a comparative method and has come to the conclusion that their views range from the unity of existence to the plurality of existence and unlike Shankara, whose views are idealistic and consider the world as Maya (illusion). And it is believed that Atman is the same as Brahman, but other philosophers are inclined to realism and consider the world and spirits to be a relative reality distinct from Brahman and they consider Maya as the creative power of Brahman and believe that change occurs during creation.. Also, unlike Shankara, who considers knowledge to be the way of salvation, other philosophers also consider bhakti (sincere worship) as a means of salvation; At the same time, according to all of them, reason does not have much place and holy texts are the main source of knowledge. مکتب ودانته یکی از مکاتب ششگانه فلسفی هند می باشد. تعالیم این مکتب، بر تفسیر اوپانیشادها و سوتره های آنها موسوم به «برهمه سوتره» یا «ودانته سوتره» مبتنی است که توسط پنج فیلسوف و حکیم هندی به نامهای شنکره، رامانوجا، مدوه، نیمبارکه و ولبّه صورت گرفته است. با وجود آنکه مبنای تفسیر این فیلسوفان یکی است اما دیدگاه آنها در مورد مفاهیم خدا، جهان، روح، معرفت و نجات با همدیگر متفاوت است؛ مقاله حاضر با روش تطبیقی به بررسی دیدگاههای این پنج فیلسوف می پردازد و به این نتیجه رسیده است که دیدگاههای آنها از وحدت وجود تا تکثّر وجود را دربرمی گیرد و بر خلاف شنکره که دیدگاههای وی ایده آلیستی است و جهان را مایا (وهم) می داند و بر این باور است که آتمن عین برهمن است لیکن فیلسوفان دیگر به واقع گرایی متمایل هستند و برای جهان و ارواح واقعیت نسبی متمایز از برهمن قائل هستند و مایا را قوه خلاقه برهمن می دانند و معتقدند که در جریان آفرینش تغییر رخ می دهد. همچنین بر خلاف شنکره که معرفت را طریق نجات می داند فیلسوفان دیگر بهکتی (عبادت خالصانه) را نیز عامل نجات می دانند؛ در عین حال در نظر همه آنها عقل جایگاه چندانی ندارد و متون مقدس منبع اصلی معرفت برین می باشند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8571_7e4e2336e7f539a2d23e2da8b815301d.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 comparative study of the epic characters "Karna" and "Sohrab" in the Mahabarata and Shahnameh بررسی تطبیقی شخصیت حماسی «کرنه» و «سهراب» در مهابارته و شاهنامه فردوسی 53 78 8572 10.22111/jrm.2024.48715.1195 FA سیمین یاری دانشگاه فردوسی مشهد،دانشکده الهیات و معارف اسلامی، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، مشهد، ایران فیاض قرائی دانشیار، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، مشهد،ایران. Journal Article 2024 05 20 The current research has examined and compared the similarities and differences between the two famous and popular epic characters Karna in the mahabharata and Sohrab in Ferdowsi's Shahnameh. In various fields, Sohrab is similar to one of the heroic characters of the Mahabharata named Karna. Karneh and Sohrab are considered symbols of courage, faith and outstanding ethics. Their story reveals the identity and complexities of father-child relationships. This article was written using the comparative method with the aim of finding the similarities and differences between Karneh and Sohrab. The findings of the research show that both of the mentioned characters face the same life path and heroic and tragic characteristics. For example, both of them have unique valor and bravery in the war, they live far from their father after birth, their father's identity remains hidden from them, they have a sign and gift from their father, they struggle to find their true identity and place. Unknowingly, they die at the hands of their loved ones and ultimately fate sets a tragic fate for them. It can be said that such similarities arise from the common roots of the culture and civilization of India and Iran and their common ethnic and racial background. In addition to this, cultural and literary exchanges between Iran and India have led to the formation of patterns, role-playing and common cultural concepts between these texts, Karna and Sohrab, are examples of these common concepts. پژوهش حاضر، وجوه شباهت و تفاوت بین دو شخصیت حماسی معروف و محبوب کرنه در مهابارته و سهراب در شاهنامه فردوسی را بررسی و تطبیق نموده است. سهراب در زمینه‌های گوناگونی به یکی از شخصیت‌های پهلوانی مهابارته به نام کرنه شباهت دارد. مقاله حاضر با استفاده از روش تطبیقی و با هدف دست یافتن به وجوه شباهت‌ و افتراق کرنه در مهابارته و سهراب در شاهنامه نوشته شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که هر دو شخصیت مذکور، با مسیر زندگی و ویژگی-های قهرمانی و تراژیک مشابهی مواجه‌اند. برای مثال هر دو در جنگ، دلاوری‌ها و مهارت‌های بی‌نظیری نشان می‌دهند، بعد از تولد، دور از پدر زندگی می‌کنند، هویت پدرشان از آنها مخفی می‌ماند، نشان و هدیه بارز از طرف پدرشان دارند، برای یافتن هویت و جایگاه واقعی خود دست و پنجه نرم می‌کنند، ناآگاهانه به دست عزیزان خود می‌میرند و در نهایت تقدیر، سرنوشت تراژیک و بسیار غم‌انگیزی را برای آنها رقم می‌زند. می‌توان گفت چنین شباهت‌هایی می‌تواند برآمده از هم ریشه بودن فرهنگ و تمدن هند و ایران و سابقه مشترک قومی و نژادی آنها باشد. علاوه بر این تبادلات فرهنگی و ادبیاتی ایران و هند باعث شده تا الگوها، نقش‌آفرینی‌ها و مفاهیم فرهنگی مشترکی بین این متون شکل گیرد که کرنه و سهراب به نوبه خود نمونه‌ای از این مفاهیم مشترک محسوب می‌شوند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8572_a4daabd07f9f53bdb7abf4b43d2d3141.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Study of Tiele’s approach to the study of religion بررسی رویکرد دین شناختی تیله 79 106 8567 10.22111/jrm.2024.48138.1170 FA قربان علمی استاد.گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه تهران ، Journal Article 2024 03 04 This article, using a descriptive-analytical method, studies the opinions and scientific approach of the Dutch theologian Tiele. Along with Max Müller, Tiele is called the founder of the science of religion. Like Müller, he was interested in general research about religion in its various aspects. According to him, religion is based on the relationship between humans and superhuman beings. He considers religion as self- knowledge, to the extent that he transcends and elevates himself from the limited and transitory limit. The science of religion establishes the fact that the belief that God is superior to humanity is common to all religions. There is a kind of deep relationship between the outside (principles of beliefs and rituals) and the inside (inner belief/faith) of religion. He highlighted the inner dimension of religion (religiosity) at the expense of its outer dimension (belief systems, myths, rituals, religious institutions, etc.) and considered the reality of religion to be personal and psychological. The place of religion should be sought in the deepest part of the human soul. He claims that religion is basically a psychological phenomenon; And its essence is "piety". Religious need is the most powerful and deepest human need. He believes that the origin of religion is in the feeling of infinity inside. این نوشتار، به روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی آراء و رویکرد دین شناختی دین شناس و الهیدان هلندی کورنلیس پتروس تیله پرداخته است. از تیله در کنار ماکس مولربه عنوان بنیانگذار علم دین نام برده می شود. او مانند مولر علاقه مند به تحقیق کلی درباره دین در جنبه های مختلف آن بود. دین بر اساس رابطه بین انسان و موجودات فوق بشری بنا شده است. او دین را شناخت خود می داند، تا آنجا که خود را از قلمرو محدود و گذرا بالا برده و تعالی بخشد. علم دین این حقیقت را استوار می سازد که این اعتقاد که خدا به خوبی از بشریت برتر است در همه ادیان مشترک است. یک نوع رابطه عمیق بین بیرون( اصول عقاید و شعایر) و درون( اعتقاد درونی) دین وجود دارد. او بعد درونی دین ( دینداری) را به بهای بعد بیرونی آن ( نظام های اعتقادی، اسطوره ها، شعایر، نهادهای دینی و غیره ) برجسته و پر رنگ نموده و واقعیت دین را شخصی و روانشناختی دانست. جایگاه دین را باید در عمیق ترین بخش روح انسان جستجو کرد. او ادعا می کند که دین اساسا پدیده ای روانشناختی است؛ و ذات آن "تقوا و پارسایی" است. نیاز دینی قدرتمند ترین و عمیق ترین نیاز انسان است. او اعتقاد دارد منشا دین در احساس بی نهایت درون است.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8567_ef1e331856b3c60e3707e2b3be3c4c15.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Examining the symbols and manifestations of Farrah during the reign of Khosroparviz in Tabari's history بررسی نمادها و نمودهای فرّه ایزدی در زمان پادشاهی خسروپرویز در تاریخ طبری 107 136 8578 10.22111/jrm.2024.48119.1167 FA مسعود شاورانی استادیار دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی Journal Article 2024 03 01 The concept of farrah is very fundamental in the kingdom of ancient Iran. These kings took their legitimacy from this concept. Farrah Izadi has had different states and forms, Farrah Kyani, Farrah Shahi, Farrah Pahlavi, Farrah Mobdi and Farrah Irani. Tabari mentions this concept in Sasanian history. In this article, the concept of Farah in the kingdom of Khosrow Parviz in Tabari's history is examined. Tabari is a great jurist, theologian, exegete and historian who, in addition to the famous history book "Al-Rasul wa Al-Muluk", wrote a famous and important commentary on the Qur'an, which was very influential on Muslim exegetes. This research can help to understand some of Tabari's views in his interpretation of the Qur'an. The data collection method of this research is library, and the method is qualitative research and analysis of content and narration. Tabari's history is the first Islamic and Iranian source that narrated the concept of farrah. Tabari was fully aware of the concept of "farrah" in ancient Iran. It can be checked that this concept may have been transferred to Islamic concepts by Tabari. Concepts related to Farrah in the kingdom of Khosropriz according to Tabari's narration include: mountain, wind, fruit, elephant, bird of prey, breaking the porch and the Tigris dam, door, staff, handkerchief, ornament and decoration, wind, wisdom, truth, courage, luck and It is a prophecy. مفهوم فرّه در پادشاهی ایران باستان بسیار اساسی است. این پادشاهان مشروعیّت خود را از این مفهوم می‌گرفتند. فرّه ایزدی حالت‌ها و شکل‌های مختلفی داشته است، فرّهِ کیانی، فرّهِ شاهی، فرّهِ پهلوانی، فرّهِ موبدی و فرّهِ ایرانی. طبری در تاریخ ساسانی به این مفهوم اشاره می‌کند. در این مقاله فرّه در پادشاهی خسرو پرویز در تاریخ طبری بررسی می‌گردد. طبری، فقیه، الهیدان، مفسّر و مورّخ بزرگی است که علاوه بر کتاب تاریخ مشهور «الرسل و الملوک»، تفسیر قرآن مشهور و مهمی نگاشته است که بسیار در مفسران مسلمان تاثیرگزار بوده است. این تحقیق می‌تواند به درک عمیق‌تر برخی دیدگاه‌های طبری در تفسیر قرآن او کمک کند. تاریخ طبری نخستین منبع اسلامی و ایرانی که مفهوم فرّه را روایت کرده است. طبری به «فرّه» در ایران باستان کاملا آگاه بوده است و این نکته قابل بررسی است که شاید این مفهوم توسط او به مفاهیم اسلامی منتقل شده باشد. روش جمع‌آوری داده‌های این تحقیق کتابخانه‌ای است و روش تحقیق کیفی و تحلیل محتوا و روایت است. مفاهیم مرتبط با فرّه در پادشاهی خسروپریز به روایت طبری شامل:کوه، باد، فیل، پرنده‌ی شکاری، شکستن ایوان و بند دجله، درفش، عصا، دستمال، زینت و زیب، خرد، راستی، شجاعت، میوه‌ی به، بخت و پیشگویی است.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8578_75a981ae90898978a5a699beda6d3325.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 An Ontological Investigation of the Sending Down of Multiplicities from the Treasures of the Unseen in Ibn Arabi’s School پژوهشی هستی شناختی در صدور کثرات از خزانه غیب الهی در مکتب ابن عربی 137 158 8569 10.22111/jrm.2024.48500.1181 FA رضوانه نجفی سوادرودباری گروه معارف اسلامی ، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2024 04 20 From the viewpoint of Ibn Arabi, the world system is a longitudinal system sent down from the divine treasures of the Unseen: " Here is not a thing but that its sources are with Us, and We do not send it down except in a known measure.” And He holds the key to the sending down: “With Him are the treasures of the Unseen; no one knows them except Him.” And the the Best Names are the key to the sending down: “Say, ‘Invoke ‘‘Allah’’ or invoke ‘‘the All-beneficent.’’ Whichever [of His Names] you may invoke, to Him belong the Best Names.” Using the descriptive- analytical method, this article aims to answer this question: How are the multiplicities of multiple worlds sent down from the treasures of the unseen without His containing any kind of multiplicity? According to Ibn Arabi, God's essence is an absolute existence that has no manifestation. All perfections are integrated in the divine essence. The first manifestation of the essence of the Almighty God is the knowledge of the truth in its own essence, referred to as the first determination. The next level of manifestation of the divine essence in the station of essence is for essence with all the details of fixed names and essences, referred to as second determination. Divine names and fixed essences are manifested in the divine essence, and finally, these essences are realized with the most sacred effusion outside and form the process of the sending down of the levels of existence from the world of intellects with all its concomitances, the imaginal world and the world of nature with all its length and breadth. Keywords: first and second determination, absolute existence, sending down the multiplicities, manifestation. از منظر ابن عربی نظام عالم یک نظام طولی است که از خزانه غیب الهی تنزل نموده است«وَ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» .وکلید این تنزل هم در نزد او است« وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُها إِلاَّ هُوَ »و اسماء حسنای حق تعالی کلید این تنزلات است« قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَیًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى» در این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی در صدد پاسخ به این سوال هستیم که چگونه کثرات این عوالم متکثر از خزانه ذاتی تنزل نموده که هیچگونه تکثر، تعدد و کثرت در او راه ندارد؟ از نظر ابن عربی ذات خداوند وجود مطلقی است که هیچ ظهوری ندارد. همه‌ی کمالات در ذات الهی مندمج می‌‌باشد. اولین ظهور ذات حق تعالی علم حق به ذات خویش می‌باشد که از آن به تعیّن اول تعبیر می‌شود. مرتبه‌ی بعدی ظهور ذات در مقام ذات برای ذات با تمام تفاصیل اسماء و اعیان ثابته است که از آن به تعیّن ثانی تعبیر می‌کنند، اسماء الهی و اعیان ثابته در ذات حق ظهور می‌‌نمایند و در نهایت، این اعیان با فیض مقدس در خارج محقق می‌شوند که سیر تنزل مراتب هستی از عالم عقول با همه لواحقش و عالم مثال و عالم طبیعت با همه طول و عرضش را تشکیل می‌دهند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8569_2704826dfa30d15cf6a6236d8836bdb3.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 A critical analysis of the influence of Fazlur Rahman and Mohiuddin Arabi's opinions on Sadia Sheikh's hermeneutic thought in the verses related to women. تحلیل انتقادی تأثیر آرای فضل الرحمن و محی الدین عربی بر اندیشه هرمونتیکی سعدیه شیخ در آیات مربوط به زنان 159 176 8576 10.22111/jrm.2024.49004.1202 FA عصمت نیری مدرسی معارف اسلامی ، دانشگاه فردوسی مشهد محمد رضا جواهری گروه معارف اسلامی ، دانشکده الهیات ، دانشگاه فردوسی مشهد طاهره رحیم پور ازغدی گروه معارف اسلامی ، دانشکده الهیات ، دانشگاه فردوسی مشهد محمدجواد عنایتی راد گروه معارف اسلامی ، دانشکده الهیات ، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2024 06 12 Sadia Sheikh has done research in the field of Islamic studies. The current research is based on the descriptive-analytical method, in search of the roots of Sadia Sheikh's reading, in the interpretation of the verses related to women. The current research, with descriptive-analytical method, seeks to find the roots of Sadia Sheikh's reading in the interpretation of verses related to women. The most important findings indicate that in the beginning, his research literature was influenced by Fazlur Rahman's methodological thought, just like Vodud and Barlas. Sadia Sheikh, with this point of view, has tried to interpret the verses related to women by taking into account the historical context and the conditions of the time of revelation. Sadia Sheikh, after familiarizing herself with Islamic mysticism and the works of Muhyiddin Arabi, has used mystical perspectives to present feminist interpretations. Ibn Arabi emphasizes the equality of men and women in the ontological sense and believes that women can attain the highest divine knowledge. Sadia Sheikh, based on these views, seeks to create gender justice in Qur'anic interpretations.The main criticism of Sadia Sheikh's point of view is based on her hermeneutics, in which the method of philosophical hermeneutics is followed instead of focusing on the text and discovering the meaning of the theologian. In this reading, he interpreted the verses by applying feminist principles such as gender justice and equality between men and women. This approach is in conflict with the traditional method of Islamic commentators who are text-oriented and seek to discover the meaning of the theologian. By examining these influences, this article analyzes and criticizes Sadia Sheikh's views on various topics such as "beating and violence", "consistency" and "women's testimony in court" and tries to clarify the strengths and weaknesses of her feminist interpretations. . تحولات سیاسی و اجتماعی اوایل قرن بیستم باعث شکل‌گیری جریان‌های فمینیستی میان مسلمانان شد. سعدیه شیخ، یکی از شخصیت‌های فمینیسم اسلامی است که در حوزه مطالعات اسلامی ، به تألیف و پژوهش پرداخته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی ، در پی ریشه یابی خوانش سعدیه شیخ ، در تفسیر آیات مربوط به زنان است . مهم ترین یافته ها ، حاکی از آن است که ادبیات پژوهشی او در آغاز ، همانند ودود و بارلاس متأثر از اندیشه روش شناختی فضل الرحمن بوده است. سعدیه شیخ، با تأسی از این دیدگاه، تلاش کرده است تا آیات مربوط به زنان را با در نظر گرفتن بافت تاریخی و شرایط زمان نزول وحی تفسیر کند. سعدیه شیخ ، پس از آشنایی با عرفان اسلامی و آثار محی‌الدین عربی، از دیدگاه‌های عرفانی ، برای ارائه تفاسیر فمینیستی بهره برده است. ابن عربی به تساوی زن و مرد در معنای هستی‌شناختی تأکید دارد و معتقد است زنان می‌توانند به عالی‌ترین معارف ربانی برسند. سعدیه شیخ نیز با تأسی به این دیدگاه‌ها، به دنبال ایجاد عدالت جنسیتی در تفاسیر قرآنی است. نقد عمدۀ دیدگاه سعدیه شیخ ، در مبنای هرمنوتیکی وی است ، که در آن روش ، به جای تمرکز بر متن و کشف مراد متکلم، از شیوۀ هرمنوتیک فلسفی پیروی می شود . وی در این خوانش ، با کاربست اصول فمینیستی مانند عدالت جنسیتی و برابری زن و مرد ، به تفسیر آیات پرداخته است. این رویکرد با روش سنتی مفسران اسلامی که متن‌محور و به دنبال کشف مراد متکلم هستند، در تضاد است. این مقاله ، با بررسی این تأثیرات، به تحلیل و نقد دیدگاه‌های سعدیه شیخ در موضوعات مختلف مانند "ضرب و خشونت" ، "قوّامیت" و "شهادت زنان در محکمه" می‌پردازد و تلاش می‌کند تا نقاط قوت و ضعف تفاسیر فمینیستی وی را روشن سازد.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8576_c2fe6bc96d6fbe068bc698d26c23b5e3.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Analysis and Evaluation of Mulla Ali Nouri's interpretation of Existential Monotheism based on causality and disability تحلیل و ارزیابی تقریر ملا علی نوری از توحید وجودی بر اساس تضایف علیت و معلولیت 177 198 8573 10.22111/jrm.2024.48747.1193 FA رضا محمدی مطلق گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم مهدی منفرد گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم احمد عابدی آرانی گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم Journal Article 2024 05 14 According to the theory of Existential Monotheism (tawhid wujudi), the reality of existence is exclusive to the Supreme Being, and similar to him, the manifestations and epiphanies are the existence of the divine entity. Although before Mulla Sadra, some mystics and philosophers attempted to approach the argument for Existential Monotheism, Sadra was more successful than others in this field. In his works, he has provided an effective argument (burhan) to prove existential monotheism, through the analysis of causality ('lt) and disability and referring causality to the glory and evolution of the cause in its realms and manifestations. After him, commentators on his works followed his arguments. Mulla Ali Nouri and some of his followers have presented and interpreted the proof of causality and disability analysis based on the duality of cause and effect, and have been able to implement a form of existential monotheism in the field of relational existence and the unity by graduation (tashkik) of existence. From their point of view, existential monotheism means the exclusivity of the reality of existence in the Supreme Being, of course, this existence of a real entity has two levels of existence; One is the order of the divine essence, which is the order of inclusion of multiplicity in unity, and according to the rule of "the Simple Reality of all things", all perfections of contingent existences are related simply in the collective; The second order is the appositive verb and the vast mercy, which is the order of unity in plurality; That is, the rank of "sarian rahmat waseh qayyumiyya ishraqiyyah" (Divine Merciful Enlightenment Series) is a relational possibility in bound entities, and these interrelated existences are nothing more than the degrees of modulation of the same unified act. چکیده بر اساس نظریه توحید وجودی، حقیقت وجود منحصر در حقّ تعالی است و ماسوای او، مظاهر و تجلیات همان وجود واحد الهی اند. اگرچه پیش از صدرالمتالهین، برخی عارفان و فلاسفه در پی تقربر برهان برای توحید وجودی بوده‌اند، ولی صدرالمتالهین موفق تر از دیگران بود. او در آثارش برهانی را برای اثبات توحید وجودی، آورده است که از طریق تحلیل علیت و معلولیت و ارجاع علیت به تشأن و تطور علت در مجالی و مظاهر خویش است. پس از او، شارحان آثار او در پی تقریر برهان او برآمدند. ملا علی نوری و برخی تابعانش، برهان تحلیل علیت و معلولیت را بر اساس تضایف علت و معلول، تقریر و تفسیر کرده اند و توانسته اند نحوه ای از توحید وجودی را در ساحت وجود ربطی معلولی و وحدت تشکیکی وجود، پیاده کنند. از دیدگاه ایشان توحید وجودی به معنای انحصار حقیقت وجود در حقّ تعالی است، البته این وجود واحد حقّانی ،دارای دو مرتبه وجودی است؛ یکی مرتبه ذات الهی که مرتبه انطواء کثرت در وحدت است و بر اساس قاعده «بسیط الحقیقه کلّ الاشیاء» تمام کمالات وجودات امکانی ربطی را به نحو بسیط جمعی احدی دارد؛ دوم مرتبه فعل اطلاقی و رحمت واسعه که مرتبه سریان وحدت در کثرت؛ یعنی مرتبه سریان رحمت واسعه قیومیه اشراقیه در وجودات مقید امکانی ربطی است و این وجودات مقید چیزی جز مراتب تنزّلات همان فعل واحد اطلاقی نیستند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8573_6cfe593e7390a16d8a41a1b56cd523aa.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Sui generis Religion in the Classical Phenomenology of Religion مسئله منحصربه فرد بودن دین در پدیدارشناسی کلاسیک دین 199 224 8359 10.22111/jrm.2024.48537.1185 FA حمید میرزاخانی فارغ التحصیل ،کارشناسی ارشد ، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران مجتبی زروانی استاد، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران Journal Article 2024 04 24 Religion has a unique, distinct nature in the classical phenomenology of religion that can never be delivered to a historical, social and political matter and should be considered in his own terms and value, i.e. religious, sacred and supernatural essence. the method; here, in the analytic-critical approach, the foundations and assumptions of the suigeneris religion are discussed. the consequences of this look at the phenomenon of religion are:(1)essentialism which causes the reduction of multiplicity to unity and dehistorization and generalization of religious phenomena, regardless of the social and cultural contexts and differences, studies merely non-historical structures and patterns. hence, the worldly function of religion is neglected.(2)requires a theological, ideological and apologetic conception, a transcendental and metaphysical assumption and paying attention to religion focus and its ontological reality and the existence of religious practice instead of studying religion. (3) incomparability, escaping from explanation and limited description of religious phenomena, and devout belief authentication to preserve the status and value of religion and thus its product (4) is unrealistic and non-untenable and without scientific value and proof. Key words:classical phenomenology of religion, suigeneris religion, the sacred, homo-religious, anti-reductionism,sui generis religion Key words:classical phenomenology of religion, suigeneris religion, the sacred, homo-religious, anti-reductionism,sui generis religion مسئله دین نزد پدیدارشناسان کلاسیک دین ماهیتی منحصر به فرد، متمایز و مجزا دارد که هرگز قابل تحویل به امری تاریخی اجتماعی و سیاسی نیست و باید در جایگاه و ارزش خودش یعنی دارای ذات دینی، مقدس و فرا تجربی در نظر گرفته شود. روش در اینجا به روش تحلیلی-انتقادی به نقد مبانی و مفروضات منحصربه فرد بودن دین پرداخت می شود. یافته ها؛ پیامدهای این نگاه به پدیده دین اینهاست : (1)ذات محوری که باعث تحویل کثرت به وحدت و تاریخ زدایی و تعمیم سازی از پدیدارهای دینی می شود و بدون توجه به بسترها و تفاوت های اجتماعی و فرهنگی، ساختارها و الگوهای غیر تاریخی محض مطالعه می شود. از این رو کارکرد این جهانی دین مغفول می ماند. (2)مستلزم تصور الهیاتی، ایدئولوژیکی و مدافعانه، فرض امر متعالی ، متافیزیکی و توجه به کانون دین و واقعیت وجودی آن و جایگزینی عمل دینی به جای مطالعه دین است.(3) قیاس ‌ناپذیری، گریز از تبیین و اکتفا به توصیف محض پدیدارهای دینی و تصدیق باور دیندار درجهت حفظ جایگاه و ارزش دین و لذا محصول آن (4)یافته های شخصی، غیرواقعی دفاع ناپذیر و فاقد ارزش علمی است. واژگان کلیدی: پدیدارشناسی کلاسیک دین، دین منحصربه فرد، امر مقدس، دیندار، غیرتحویل گرایی

https://jrm.usb.ac.ir/article_8359_f1b6a4b7418dfcd7421b276126e3ca3f.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 A comparative study of the manifestations of love and mysticism in the poetry of Saadi and Mir Gul Mohammad Khan Zeib Magsi بررسی تطبیقی جلوه های عشق و عرفان در شعر سعدی و میر گل محمد خان زیب مگسی 225 248 8586 10.22111/jrm.2024.48428.1179 FA مجیب الرحمن دهانی دانش آموخته دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان.ایران عباس نیکبخت نویسنده مسئول ، دانشیار،گروه زبان وادبیات فارسی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان.ایران عبدالله واثق عباسی دانشیار، گروه زبان وادبیات فارسی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان.ایران Journal Article 2024 04 12 Love and mysticism are frequent themes of Persian literature that poets have addressed in different literary periods. Sadi is one of the poets whose divan is full of this theme and love and mystical themes along with its edges and the description of the lover and the beloved and their characteristics are abundantly expressed in his sonnets. Gul Mohammad Khan Zeib Magsi is one of the contemporary Baloch poets who has experimented on different subjects in his collection of poems called Khazineh al-Ashar and Zeib Nameh. In this article, the themes of love and mysticism in the poems of Sadi and this great contemporary poet are examined and compared. Zeib Magsi is a poet of the 14th century AH and is very far from Sadi's era. But he took advantage of the poets before him and in the book Khazine al-Ashaar, he wrote his poems with the guarantee of the sonnets of the previous poets. Therefore, the description of love, lover and beloved in his poetry is similar to that of classical poets and does not differ much. Like Sadi, he describes the lover as sad and lamenting, and the lover of his poetry is unfaithful and persevering, and the lover always lives in hijran. True love also has many manifestations in his poems, and in his mystic sonnets, he is the true beloved of God, and through the guidance of an elder, one can reach perfection. The comparison of the use of mystical terms of two poets shows the frequency of the themes of existence, dignity, aging and self-contradiction in Gul Mohammad's poetry, and the frequency of the themes of deterrence, discretion, submission and satisfaction in Sadi's poetry, which itself expresses the dominance of mystical love in Sadi's poetry. عشق و عرفان از مضامین پر بسامد ادب فارسی است که شاعران در دوره‌های مختلف ادبی به آن پرداخته اند. سعدی از شاعرانی است که دیوان وی سرشار از این مضمون بوده و عشق و مضامین عرفانی به همراه حواشی آن و توصیف عاشق و معشوق و ویژگی‌های آنان در غزل وی نمود فراوانی دارد. گل محمد خان زیب مگسی از شاعران بلوچ معاصر است که در مجموعه اشعار خود با نام‌های خزینه الاشعار و زیب نامه در موضوعات مختلف طبع آزمایی کرده است. در این مقاله درونمایه عشق و عرفان، در اشعار سعدی و این شاعر زبردست معاصر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. زیب مگسی شاعر قرن چهاردهم هجری قمری است و با دوران سعدی فاصله بسیار دارد؛ اما وی از شاعران پیش از خود بهره برده و در کتاب خزینه الاشعار مخمسات خود را با تضمین غزلیات شاعران پیشین سروده است. از این‌رو وصف عشق ، عاشق و معشوق در شعر وی همانند شاعران کلاسیک بوده و تفاوت چندانی ندارد. وی نیز همانند سعدی عاشق را زار و نزار و نالان توصیف نموده و معشوق شعر وی بی وفا و جفاکار است و عاشق همواره در هجران به سر می‌برد. عشق حقیقی نیز در اشعار وی نمود بسیاری دارد و در غزلیات عرفانی او محبوب حقیقی خداست و با واسطه راهنمایی پیر می‌توان به کمال رسید. مقایسه کاربرد اصطلاحات عرفانی دو شاعر نشان دهنده بسامد بیشنر مضمون .حدت وجود، کرامت، پیر و نفس ستیزی در شعر گل محمد و بسامد بیشتر مضمون جبر و اختیار و تسلیم و رضا در شعر سعدی است که خود بیانگر سلطه عشق عرفانی در شعر سعدی است.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8586_761b3159a06645092ead9e6b9ad83240.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Comparison and analysis of annihilation in the mystical opinions of Rabia Adaviyeh and the spiritual marriage of Teresa Avi مقایسه و تحلیل فنا در آراء عرفانی رابعه عَدویّه با نکاح روحانی ترزا آویلایی 249 274 8575 10.22111/jrm.2024.48945.1199 FA سمیه خادمی استادیار گروه ادیان و عرفان، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. الهام رضوانی مقدم دکتری تصوف و عرفان اسلامی، مدرس دانشگاه ، گروه الهیات ادیان و عرفان، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، ایران. سلوی رخساری دولت آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه ادیان و عرفان، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان. تبریز، ایران. Journal Article 2024 06 05 Divine communion is highly significant in two traditions of Islamic and Christian mysticism. In other words, the ultimate spiritual path is divine communion. This issue has had many manifestations in the mystical opinions of Rabia Adavieh and Teresa Avilai. The current study was conducted to investigate the mystical views of Rabia Adaviyeh about spiritual death and marriage in the thought of Teresa Avilai. In the sayings of Rabia Adawiyah, three types of annihilation of attributes, verbs, and essence can be seen, which are the introduction to the divine communion. Teresa Avilai also spoke about the seven stages of the spiritual journey, and the seventh stage is the spiritual marriage or divine union. The results of this research indicate that both characters see the seeker's romantic relationship with God as the reason for achieving divine communion. God's connection is made with voluntary death, which is the result of the seeker's death from human traits, actions, and nature, and the seeker lives in God's connection after rebirth. According to Rabia and Teresa, the seeker submits thoroughly to God's will and will, and God's connection also takes place with God's will and grace. Those who seek God in divine communion enjoy the view of unity; in addition, in the light of this view of unity, they live in subsistence with God and divine marriage. وصال الهی، در دو سنّت عرفان اسلامی و مسیحی، از اهمیت بسزایی برخوردار است؛ به تعبیری دیگر، نهایت سیر و سلوک روحانی، وصال الهی است. این مسئله، در آرای عرفانی رابعه عَدویّه و ترزا آویلایی، نمود بسیاری داشته است. پژوهش حاضر، با هدف بررسی آرای عرفانی رابعه عَدویه دربارۀ فنا و نکاح روحانی در اندیشۀ ترزا آویلایی، صورت گرفته است. در اقوال رابعه عَدویّه، سه نوع فنای صفاتی، افعالی و ذاتی دیده می شود، که مقدمۀ وصال الهی هستند. ترزا آویلایی نیز، از هفت مرحله سیر و سلوک روحانی، سخن گفته است؛ که هفتمین مرحله، همان نکاح روحانی یا اتحاد و وصال الهی است. نتایج حاصل از این پژوهش، حاکی از آن است که هر دو شخصیت، رابطۀ عاشقانه سالک با خداوند را، سبب دست یابی به وصال الهی می دانند. وصال الهی با موت اختیاری صورت می گیرد که نتیجه مرگ سالک از صفات، افعال و ذات انسانی است و سالک پس از تولد مجدد در وصال الهی به سر می برد. بنابر نظر رابعه و ترزا، سالک در برابر خواست و ارادۀ الهی، تسلیم محض است و وصال الهی نیز، با ارادۀ و الطاف خداوند صورت می گیرد. سالکان الی الله، در وصال الهی از دیده وحدت بین برخوردار می شوند و در پرتو این نگاه وحدت بین، در بقای بالله و نکاح الهی به سر می برند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8575_1887c0ddc3a3533b702e6d784634f55a.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Confrontation between religion and modernity in Iran during the Qajar period مواجهه دین و مدرنیته در ایران دوره قاجار 275 296 8574 10.22111/jrm.2024.48795.1196 FA ولی الله نصیری گروه ادیان وعرفان تطبیقی دانشگاه شهرکرد، ایران، شهرکرد علی قائدی باردهی کارشناس ارشدگروه ادیان و عرفان ، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد Journal Article 2024 05 21 The present essay seeks to understand the relationship between religion and modernity in the Qajar period. The lack of awareness of modernity on the one hand and the modernization of the society on the other hand, set the conditions in such a way that the components of modernity are needed so that the society moves from the traditional state to modernity. In this period, which was the origin of modernity in the West and the flow of development naturally took place in the advanced industrial countries, and the industrial and advanced countries of that time were led to development from the many conflicts between the three centers of political, religious and economic power, after the war In the second world, when the flow of development tried to enter the non-developed countries and they were faced with structural and territorial barriers and the lack of legal and legal guarantees, they turned into countries against the flow of development. In the country of Iran, the process of development started with the constitution, but at the same time, many factors were the main obstacles for this development by fueling social, religious and political discontinuity. In the present essay, which was written using the method of library and content analysis, it tries to explore the components of modernity and their relationship with religion in the Qajar period. The results show that industry and technology, new schools, freedom, law, parliament and constitution, equality and modern army are among the most important and necessary components of modernity for the Iranian society of the Qajar period, and on the other hand, aspects such as thinking Religion in Iran during the Qajar period, tyranny of the Qajar period, fatalism and economy were the most important obstacles to the entry of modernity into Iran during the Qajar period. جستار حاضر به دنبال فهم رابطه دین و مدرنیته در دوره قاجار است. عدم آگاهی نسبت به مدرنیته از طرفی و مدرنیزاسیون کردن جامعه از طرفی دیگر، شرایط را به‌گونه‌ای رقم می‌زند که نیاز به مؤلفه‌های مدرنیته دارد تا جامعه از حالت سنتی به مدرنیته سوق پیدا کند. در این دوره که خاستگاه مدرنیته غرب بوده و جریان توسعه به‌صورت طبیعی در کشورهای پیشرفته صنعتی طی شد و کشورهای صنعتی و پیشرفته آن زمان از کشمکش‌های فراوان بین سه کانون قدرت سیاسی، مذهبی و اقتصادی منجر به توسعه گردیدند، بعد از جنگ جهانی دوم زمانی که تلاش شد جریان توسعه وارد کشورهای غیر توسعه یافته، شود و با موانع ساختاری و سرزمینی و فقدان تضمین‌های حقوقی و قانونی مواجه بودند، به کشورهای جریان مخالف توسعه تبدیل شدند. در کشور ایران جریان توسعه با مشروطه آغاز شد، اما در همین زمان عوامل زیادی با دامن زدن به ناپیوستگی اجتماعی، مذهبی و سیاسی، مانع اساسی برای این توسعه بودند. در جستار حاضر که به روش کتاب‌خانه‌ای و تحلیل محتوا نگارش شده است، کوشش می‌کند مؤلفه‌های مدرنیته و رابطه آن‌ها با دین را در دوره قاجار مورد کنکاش قرار دهد. نتایج نشان می‌دهد صنعت و تکنولوژی، مدارس جدید، آزادی، قانون، مجلس و مشروطه، برابری و ارتش مدرن از مهم‌ترین و ضروری‌ترین مؤلفه‌های مدرنیته برای جامعه ایران دوره قاجار بوده و از طرفی جنبه‌هایی مانند تفکر مذهبی در ایران دوره قاجار، استبداد دوره قاجار، تقدیرگرایی و اقتصاد مهم‌ترین موانع ورود مدرنیته به ایران دوره قاجار بوده‌اند.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8574_44b6ab634b6584321dee05f79af13f49.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Examining the status of women in the Protestant Church; approaches and results بررسی منزلت زن در کلیسای پروتستان؛ رهیافت‌ها و رهاوردها 297 314 8570 10.22111/jrm.2024.48539.1183 FA شهاب الدین وحیدی مهرجردی گروه فلسفه و کلام، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد ، احمد آقایی میبدی ، دکتری مدرسی معارف- مبانی نظری اسلام از دانشگاه قم Journal Article 2024 04 23 "The original sin", which represents the loss of the sanctity of Adam and Eve due to eating the forbidden fruit, is one of the main foundations of Christianity and has taken root in the wide dimensions of theological issues. Different readings of this event have left different opinions on the status and rights of women. The dominant theory declared the inferior position of women to men, because according to the Bible woman was created from the left rib of man, Satan first deceived the woman and the woman deceived the man to eat from the forbidden tree. It was through him that sin entered the earth. Therefore, a woman must be submissive to a man and has no right to dominate a man even in education. But some others in different periods tried to prove the equality of men and women through theological proofs and new interpretations of God and the Bible or by distorting the authenticity of the Bible. The results of these efforts in Christian churches have been different; For example, in the Catholic Church, the theory of women's inferiority still prevails, and women are not allowed to be appointed to church positions, but in the Protestant Church, the status of women has been elevated somewhat, and in many churches, women have been allowed to preach and hold church positions. This is a descriptive-analytical research paper in order to investigate the theological and social efforts of the Protestant Church to promote the status and dignity of women. «گناه نخستین» که بیانگر از بین رفتن قداست آدم و حوا بر اثر خوردن میوه ممنوعه می‌باشد، یکی از بنیان‌های اصلی مسیحیت بوده و در ابعاد وسیع مسائل الهیاتی نیز ریشه دوانده است. خوانش‌های مختلف از این رویداد، نظرات متفاوتی را در جایگاه و حقوق زنان به جای گذاشته است. نظریه غالب، فرودستی جایگاه زنان نسبت به مردان را اعلان می‌کرد، چرا که مطابق کتاب مقدس زن از دنده چپ مرد خلق شده است، شیطان ابتدا زن را فریب داد و زن مرد را فریفت تا از درخت ممنوعه بخورد. از طریق او بود که گناه وارد زمین شد. از این رو زن باید مطیع مرد باشد و حق هیچ گونه سلطه ای حتی در تعلیم و تربیت بر مرد ندارد. ولی عده‌ای دیگر در دوره‌های مختلف تلاش کردند تا از طریق براهین الهیاتی و تفاسیر جدیدی از خدا و کتاب مقدس و یا مخدوش دانستن اصالت کتاب مقدس، تساوی جایگاه زن و مرد را اثبات کنند. نتیجه این تلاش‌ها در کلیساهای مسیحیت، مختلف بوده است؛ مثلاً در کلیسای کاتولیک همچنان نظریه فرودستی زنان غالب است و زنان اجازه انتصاب به مناصب کلیسایی را ندارد ولی در کلیسای پروتستان منزلت زنان قدری ارتقا یافته است و در بسیاری از کلیساها زنان اجازه موعظه و عهده داری مناصب کلیسایی را دارا شده اند. این نوشتار پژوهشی توصیفی–تحلیلی است به منظور بررسی تلاش‌های الهیاتی و اجتماعی کلیسای پروتستان برای ارتقای جایگاه و منزلت زنان و رهاوردهای آن است.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8570_7fc0964f03b05acc3992985653cb0821.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی 2676-5195 8 2 2024 09 22 Rereading the Zoroastrian Religious Narratives of Keyumars on the Basis of Jung's Archetype Theory واکاوی خویش‌کاری‌‌های انسان نخستین در دیانت زرتشتی بر مبنای نظریه روان‌شناختی یونگ 315 338 8568 10.22111/jrm.2024.48205.1172 FA مهدی علمی دانشور گروه ادیان شرق، دانشکده ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب قم Journal Article 2024 03 13 An important part of Zoroastrian religious narratives deals with Iranian myths. Myths that have always occupied a fundamental and influential part of the human mind. In fact, understanding and knowing the myths is understanding and knowing the foundations of human civilization and culture. Psychological analysis is one of the most up-to-date methods of understanding myths. Since myths are the secret and oldest collection of human life experiences, the process and result of this analysis will be the correct understanding of the human psyche and thought, and ultimately the correction of human individual and social life. Using Jung's psychological theory, the current research explores the archetype of the early human being and analyzes and investigates the myth of creation in Iranian mythology with the focus on "Keyumars". The research method is qualitative and the analysis approach is analytical mythology. In reconstruction the myth of human creation, this article relies on the Zoroastrian religious texts and ancient and Middle Iranian sources. In this research, we will show that according to the myth of Keyumars, the belief of the first humans will be established, because they believed that Keyumars is a manifestation of the process of turning a perfect human into an earthly human and the descent of God from his form into a representative and, in fact, into a human-god being. The story of Keyumars is a wonderful story of the mystery of rebirth, which will manifest after expansion of the personality and metamorphosis of the soul. Therefore, every rebirth means a return to the origin and the re-creation of cosmic birth, and the story of Keyumars is a narration of the mystery of re-creation that follows the metamorphosis and transformation of the soul. در ادوار تاریخ، اساطیر قسمتی بنیادین و تاثیرگذار از ذهن بشری را مشغول به خود کرده است. درک و شناخت اساطیر درواقع، درک و شناخت بسترهای تشکیل‌دهنده‌ی تمدن، فرهنگ و بارهای بشری است. یکی از به‌روزترین متدهای درک و شناخت اساطیر، تحلیل روانشناختی آن‌هاست. از این‌رو که اساطیر نهانی‌ و کهن‌ترین گردآمده‌ی تجربه‌های حیات انسانی است، فرایند و نتیجه‌ی این تحلیل، درکِ درستِ روان و اندیشه‌ی بشر و در نهایت تصحیح زندگی فردی و اجتماعی انسان خواهد بود. پژوهش حاضر، با استفاده از نظریه روان‌شناختی یونگ به واکاوی کهن‌الگوی انسان نخستین و تحلیل و بررسی اسطوره‌ی آفرینش در اساطیر ایرانی با محوریت «کیومرث» می‌پردازد. روش تحقیق، کیفی و رویکرد تحلیل‌ها، اسطوره‌شناسی تحلیلی است. این مقاله در بازسازی اسطوره آفرینش انسان بر اساس متون دینی زرتشتی و منابع ایرانی باستان و ایرانی میانه متکی است. در این تحقیق نشان خواهیم داد که با نظر به اسطوره‌ی کیومرث، باور انسان‌های نخستین تثبیت خواهد شد، چرا که آن‌ها باور داشتند کیومرث، نمود فرایند تبدیل شدن یک انسان کامل به انسان زمینی و نزول خداوند از قالب خود به یک نماینده و در واقع انسان-خداست. داستان انسان نخستین نه فقط روایتگر آغاز زندگی است، بلکه غایت و هدف خلقت را هم بیان می‌کند. کیومرث نمونه‌ای برای بیان تمام انسان‌های غول خدا و ابرقهرمان است، چرا که او به روایت متون، از هرچیز و هرکس بهتر است و باید در آینده در جامعه‌ی انسانی مشاهده شود.

https://jrm.usb.ac.ir/article_8568_5b34710ba1e8424f6d9cc329748922e7.pdf