دانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219Zoroastrianism: Global or Ethnic?آیین زرتشت: جهانی یا قومی؟118643810.22111/jrm.2021.6438FAسید محمدحاجتی شورکیدانشجوی دکتری ادیان و عرفان موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی0000-0003-4328-7374حسیننقویاستادیار گروه ادیان موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیJournal Article20211113One of the most important issues in the field of religions is the universality or ethnic-racial existence of the living religions of the world in the present age. Some religions, such as Judaism, specify their ethnicity, while the Prophet of some religions, such as the Prophet of Islam, has a universal mission. Zoroastrianism is one of the religions whose global or ethnicity of the mission of the Prophet is discussed in this article. The present article, citing Zoroastrian religious texts and using the views of scholars, especially Zoroastrian writers, mentions and analyzes two general and comprehensive views of those who agree with the universal or ethnicity and race of Zoroastrianism. After analyzing the views of the proponents and opponents, the preferred view is presented. The preferred view is a combination of intra-Zoroastrian documents and evidence from Islamic sources, especially the Qur'an and Hadith. All the documents and evidences indicate the ethnic-racial nature of Zoroastrianism and prove that the prophet of ancient Iran was not a universal mission.از مسائل بسیار مهم در بحث ادیان، جهانی یا قومی- نژادی بودن ادیان زنده جهان در عصر حاضر است. برخی ادیان مانند یهودیت، تصریح به قومی- نژادی بودن آنها شده، از سوی دیگر، پیامبر برخی ادیان مانند پیامبر اسلام، رسالتش جهانی بوده است. آیین زرتشت، از ادیانی است که مسأله جهانی یا قومی بودن رسالت پیامبر آن در این نوشتار مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نوشتار حاضر با استناد به متون دینی زرتشتیان و استفاده از دیدگاه پژوهشگران به ویژه نویسندگان زرتشتی، به ذکر و تحلیل دو دیدگاه کلّی و جامع موافقان جهانی یا قومی و نژادی بودن آیین زرتشت پرداخته است. پس از تحلیل و بررسی دیدگاه موافقان و مخالفان، دیدگاه برگزیده ارائه شده است. دیدگاه برگزیده، ترکیبی از مستندات درون دینی زرتشتی و شواهدی از منابع اسلامی به ویژه قرآن و حدیث است. مجموع اسناد و شواهد، از قومی- نژادی بودن آیین زرتشت حکایت دارد و گواه این است که پیامبر ایران باستان، رسالتش جهانی نبوده است.https://jrm.usb.ac.ir/article_6438_8499c44b2b6f1cf5be877493edf8b300.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219Beneficiaries of the great name from the perspective of the Qur'an , traditions and mystical interpretationsبهره مندان اسم اعظم از نگاه قرآن، روایات و تفاسیر عرفانی1936643910.22111/jrm.2021.6439FAسیدخداکرمفلاحیدانشگاه کاشانJournal Article20211113The subject of the great name of God has long been considered in various branches of Islamic sciences, especially Islamic mysticism. Using the Qur'an, the narrations and the heritage of mystical interpretations of the Holy Qur'an, the present article seeks to discover the beneficiaries of the great name of God and their most important characteristics.<br />The authors have reached the conclusion in a library method and based on reliable sources,The great name is known and attainable And it seems to be a literal nounWhoever achieves and prays to God with it, his prayer will be answered. God gives this name to His special people, Including; Ahl al-Bayt (PBUH), Prophet Adam (PBUH), Prophets (PBUH), Asif Ibn Barkhiya (PBUH), Balaam Ibn Baura, Strong scholars and pure people. but their use of the great name is different, hence the share of the Prophet (PBUH) and the Ahl al-Bayt. (AS) has been more famous than others and the most important characteristic of the beneficiaries of the great name is their complete disconnection from other than God.موضوع اسم اعظم خداوند، از دیرباز در شاخههای مختلف علوم اسلامی بویژه عرفان اسلامی مورد توجه قرار گرفته است. نوشته حاضر با بهرهگیری از قرآن، روایات و میراث تفاسیر عرفانی قرآن کریم بر آن است که بهرهمندان اسم اعظم خداوند و مهمترین ویژگی آنان را کشف و معرفیکند.
این پژوهش به روش کتابخانه ای و با بهره گیری از منابع معتبر به این نتیجه رسیده؛ اسم اعظم به گونه ای معلوم و قابل دستیابی است و به نظر میرسد اسمی است لفظی که هر کس بدان دست یابد و با آن خدا را بخواند، دعایش مستجاب میشود. خداوند این اسم را دراختیار بندگان خاص خود قرارمی دهد از جمله؛ اهل بیت(علیهم السلام)، حضرت آدم(ع)، پیامبران(ع)، آصف بن برخیا(ع)، بلعم بن باعورا، علمای راسخ و انسانهای پاک، اما بهرهمندی آنان از اسم اعظم متفاوت بوده، از این روی سهم پیامبرخاتم(ص) و اهل بیت(ع) از اسم اعظم بیش از دیگران بوده است و مهمترین ویژگی بهرهمندان اسم اعظم، انقطاع کامل آنان از غیر خداست.https://jrm.usb.ac.ir/article_6439_ec746bb01fefd138879b4afe88498255.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219The "other minded neighbors" and methods of lovely cooperations with theme in the New Testament and the Qoran«دگراندیشان» و شیوههای تعامل محبّتآمیز با آنان در عهدجدید و قرآن3758644110.22111/jrm.2021.6441FAسیده زهراسجادیدانشگاه تهران، پردیس فارابیJournal Article20211113love of neighbor" is a concept that has a remarkable appearance in the New Testament, and we are faced with its widespread use in the Qoran. But the important question is that from among the different types of "neighbors", who "other minded neighbors", and among theme who the "enemies" are. And what methods of lovely cooperations with them can be. In this regard, what the concept of "Love of enemy" can be in the New Testament. In the present article, using library resources and descriptive analytical method, we describe the concept of "other minded neighbors" based on the teachings of these texts and explore the ways of engaging theme with love. Ultimately, we state that all this methods belong to all sorts of other minded neighbors either "pacifist" or "revengeful" ones. But it is the only method of "deffence and Jihad" against some certain enemies of religion (warmonger unbelevers) that preserves the health and survival of Faithful society, which based on these texts, is the very same love.«محبّت به همنوع» مفهومی است که در عهدجدید، ظهور چشمگیری دارد و در قرآنهم با کاربرد گستردهی آن مواجهیم. امّا مسألهی مهم این است که از میان اقسام همنوعان در این متون، «دگراندیشان» و از میان آنها «دشمنان» چه کسانی هستند و شیوههای تعامل محبّتآمیز با ایشان چگونه رقم میخورد؟ در این راستا منظور از آموزهی «محبّت به دشمن» در عهدجدید چه میتواند باشد؟ در نوشتار حاضر، با استفاده از منابع کتابخانهای و به روش توصیفی-تحلیلی، مفهوم همنوعِ «دگراندیش» را براساس آموزههای این متون توضیح داده و به بررسی شیوههای تعامل محبّتآمیز با آنان میپردازیم. درنهایت بیان میکنیم همهی این شیوهها به تمامی اقسام دگراندیشان «صلحجو» و «کینهتوز» تعلّق میگیرد، اما تنها این شیوهی «دفاع و جهاد» است که در برابر عدّهای خاص از دشمنان دینی (کافران حربی)، آنهم بهمنظور حفظ سلامت و بقای جامعهی ایمانی به وقوع میپیوندد؛ امری که خود عین محبّت است.<br /> https://jrm.usb.ac.ir/article_6441_49436c21876c72d2e28d7ddb0b544efa.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219Assistant Professor, Department of Theology and Islamic Sciences, Payam Noor University, Iranمقدمه ای بر پدیدارشناسی ادیان ایران باستان5974644210.22111/jrm.2021.6442FAیوسفجعفرزادهاستادیار گروه تاریخ و تمدن اسلامی و ادیان، دانشگاه پیام نور ، ایران.محمدمسعودی نیااستادیار،گروه الهیات و علوم اسلامی،دانشگاه پیام نور،ایرانJournal Article20211113The religions of ancient Iran encompass a wide range of religious developments, which in terms of phenomenological studies is a readable example of the evolution of the history of religions.In the history of religions, at the beginning of the religious life of every ethnic group, primitive religions ruled; So that the intention of all religious phenomena is focused on the meaning of primitive religions, namely naturalism, tribalism, eternal return to the beginning of history and patriotism,But suddenly prophets appear in some lands of the world and invite people to the center of monotheistic meaning.After this stage, the history of religions becomes the arena of conflict between primitive and monotheistic religions, and primitive religions resist and return to the monotheistic message in various forms.In the religions of ancient Iran, this process of religious transformation is also quite evident, so that first the primary beliefs of the Aryans are prevalent, and then Zoroaster emerges as a prophet and the call for monotheism. But immediately after his death, we are faced with the widespread return of early Zoroastrian religions.In the present article, we will examine this process of religious transformation in the religions of ancient Iran with the method of phenomenology of religion.<br /><strong> </strong>ادیان ایران باستان دایره وسیعی از تحولات دینی را در برمیگیرد که از حیث مطالعات پدیدارشناختی، نمونه قابلمطالعه از تحولات تاریخ ادیان به شمار میرود. در تاریخ ادیان در آغاز حیات دینی هر قومی، ادیان ابتدائی حاکم هستند؛ بهطوریکه حیث التفاتی همه پدیدارهای دینی به سوی مرکز معنای ادیان ابتدائی یعنی طبیعت پرستی، قبیله گرایی، بازگشت جاودانه به سرآغاز تاریخ و وطن پرستی معطوف هستند، اما ناگهان در برخی نقاط جهان پیامبران ظهور کرده و مردم را به مرکز معنای توحیدی یعنی اعتقاد به خداوند متعال و طبیعت شناسی، جامعه گرایی و عدالت، تاریخ گرائی و معاد و جهان شمولی دعوت میکنند. بعد از این مرحله، تاریخ ادیان به عرصه کشاکش ادیان ابتدائی و توحیدی تبدیل می شود و ادیان ابتدائی به اشکال مختلف در برابر پیام توحیدی مقاومت میکنند و به عرصه زندگی دینی مردم بازمی گردند.در ادیان ایران باستان این فرایند تحول دینی نیز کاملا مشهود است؛به طوری که ابتدا باورهای ابتدائی آریایی ها رواج دارند و بعد زردشت به عنوان پیامبر ظهور کرده و مردم را به توحید دعوت می کند اما بلافاصله بعد از مرگ ایشان، ادیان ابتدائی ماقبل زردشت به طور گسترده به زندگی دینی مردم بازمی گردند. مقاله حاضر با استفاده از روش پدیدارشناسی دین فرایند تحول دینی در ادیان ایران باستان را مورد مطالعه و بررسی قرار می دهد.https://jrm.usb.ac.ir/article_6442_d7e2cf3257fae378e2e6afe55cffd565.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219A View on fundamental Station of four aspects: “Knowledge”, “Being”, “Light” , and “mystical vision” in the First Embodiment, according to Ibn Arabi’s Traditionنگاه مکتب ابن عربی به جایگاه اساسی چهار لحاظ «علم»، «وجود» ، «نور» و «شهود» در تعین اول7597644310.22111/jrm.2021.6443FAمحمدمیریاستادیار گروه اخلاق و منابع اسلامی دانشکده معارف اسلامی دانشگاه تهرانعلیامینی نژاداستاد سطوح عالی فلسفه و عرفان حوزه علمیه قمJournal Article20211113Farghani as scholars have took a good attention to “knowledge”, “being”, “light”, and “mystical vision” , and explained them very brightly as much as they are the four fundamental aspects existing as epenthetic, without any aspiration, in the “First-Embodiment of the Real”, and plying the role of middle reneges between Oneness of First-Embodiment and its variety aspirations at next degrees. These four aspects are going in common for “discovering the hiding aspect”. Because they lead the first embodiment to become manifest in lower descending degrees. Albeit, we can find, also, the origins of this discussion in his master, Ghonavi,. But, Farghani’s explanation of these four aspects, “knowledge”, “Being”, “Light”, and “Mystical Vision” had been at the main case of attention after him for great scholars such as Fanari, Saiin- al-Din Inb Turaka, Jami and so on. Because of this, it has been one of the subject matter in theoretical mysticism agreed by mystics and they discussed of them in their works.محقق فرغانی به «علم»، «وجود»، «نور» و «شهود» به عنوان چهار لحاظ اصلی، که ابتدا، در تعین اول به نحو اندراجی و بدون تمایز تفصیلی، مطرح اند و سپس نقش حلقههای واسط میان احدیت تعین اول و کثرات تفصیلی در مراتب بعدی را به عهده دارند، توجه نشان داده و آن را به طور منسجم و منقح بیان کرده است. این چهار لحاظ، در ویژگیِ ذاتیِ «کاشف مستور بودن» مشترک اند و از این جهت، تعین اول را به سوی ظهور در مراتب تنزلی، سوق میدهند. البته ریشههای این مبحث را میتوان در آثار استاد او، محقق قونوی نیز مشاهده کرد. تبیین فرغانی از چهار لحاظ اصلی «علم»، «وجود»، «نور» و «شهود» پس از او مورد توجه بزرگان فن همچون فناری، صائن الدین ابن ترکه، محقق جامی و ... قرار گرفته است و به این ترتیب، مسأله فوق، به عنوان یکی از مباحث علم عرفان نظری از سوی عارفان، پذیرفته شده و آن را در آثار خود منعکس کردهاند.https://jrm.usb.ac.ir/article_6443_fe14589ce5dbaba4c3bb756435e65d42.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51954220210219The analytic and format of rational arguments of Abn Arabi in the discuss of objectivity essence whit attributes of allah and adaption and evaluation it whit Ahadisوحدت وجود اسمائی از دیدگاه ابن عربی؛ تبیین، کارکردها و تطبیق آن با روایات99116697010.22111/jrm.2021.6970FAمرضیهصادقی رشتیهیات علمی گروه فلسفه و کلام دانشگاه قممهدیه ساداتمستقیمیهیات علمی گروه فلسفه و کلام دانشگاه قموحیدهاکرمیدانشجوی دکتری کلام اسلامی دانشگاه قمJournal Article20220608Researchists proved several attributes for god. In the first it possible that seem excess of essence whit them. For this the discuss of objectivity essence whit attributes is important in Tohib. Ebn Arabi prove the discuss of objectivity essence whit attributes by the erfan principles and disproof the multiplicity of essence by attribute. He proofs his discuss by the theory "unit numerous" and express rational and traditionary argument.<br />The adaption between Ebn Arabi and traditionary is essential, because it valuate authority of Edn Arabi. This adaption is attributive_ analytic_ consequential form. <br />We found that the traditionary confirms the objectivity essence whit attributes and cancel the multiplicity of essence by . Morever the high light in the discuss that Ebn Arabi dosn’t affirm. <br />In this article subsume arguments of theory Ebn Arabi and form new logical fashion and analysis them with research reflection in corresponding hadiths that this case is innovation.We found that the traditionary confirms the objectivity essence whit attributes and cancel the multiplicity of essence by attribute. Morever the high light in the discuss that Ebn Arabi dosn’t affirm. <br />In this article subsume arguments of theory Ebn Arabi and form new logical fashion and analysis them with research reflection in corresponding hadiths that this case is innovation.یکی از نظریات بدیع ابن عربی، نظریه واحد کثیر یا احدیت کثرت است. این نظریه مرتبه الوهیت و اسماء الهی است و به این معناست که ذات واحد در عین وحدت میتواند اسماء کثیر داشته باشد. این نظریه در حقیقت تبیین وحدت وجود در دیدگاه ابن عربی است که علاوه بر بعد عرفانی آن، مطابق دیدگاه شیعه در توحید صفاتی است. واحد کثیر را میتوان تقریر عرفانی عینیت ذات و صفات دانست. در این مقاله با روش توصیفی، تحلیلی و استنباطی علاوه بر تبیین وحدت وجود اسمایی، به صورت مختصر به تطبیق آن با توحید صفاتی کلام میپردازیم و در نهایت مویداتی از احادیث برای این دیدگاه بیان میشود.در این مقاله ادله ابن عربی استقراء و به سبکی نو صورت بندی قیاسی میشود و با تاملات پژوهشی در احادیث متناظر نظریه و ادله ابن عربی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است که از نوآوریهای مقاله محسوب میشوند.https://jrm.usb.ac.ir/article_6970_2d80f72b20de1edb983210c7c4cc4c62.pdf