دانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220The position of request in the solving of life’s problems from viewpoint of Molavie Balhkhiبازجست نقش پرسش و چگونگی حلّ مسائل زندگی از دیدگاه مولوی122757610.22111/jrm.2023.7576FAعلیفتح الهیدانشیارگروه ادیان و عرفان- دانشکده ادبیات- دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد-خرم آباد- ایرانسوسناسمعیلی اشرف آبادیدانشجوی گروه زبان انگلیسی ، دانشگاه فرهنگیان، اراک ، ایرانیاسینفتح الهیدبیر، آموزش و پرورش، استان لرستان ، ایران.Journal Article20230415Solving the prob lem has key role in the accuracy of men psych and changes his her life comple tely. Caliber human and talent person in the way of daily life . need to solv ing prob lem with inquiry and ask ing more ques tion.jalal al din moha mmad Molavi e Balkhi ( 604-672 hejri . Gh) is one of tho se mystical peo ple that under influ ence of Quranic cult ure and by use of alle gory and usi ng of other way tri ed to solve the soc iety proble ms . This greet spiritual figure put inquiry as just human being charact rastic and belive that asking ques tion is the first way for solvi ng prob lem of mart ial and secular and spiritu al life in order to coming to salvation . Analysis of two stories in this paper show us that Molavi consciously and deliberately try to solve the prob lem by atte ntion to six step of it.حل مسأله نقش مهمی در زندگی روز مرۀ انسان ها و تأمین روان درستی آنان ایفا می کند. انسان اندیشمند برای تداوم حیات و رفع نیازهای روزمره ی زندگی خویش نیازمند کسب مهارت های زندگی به ویژه مهارت حلّ مسأله از طریق پرسش کردن است. جلالالدین محمد مولوی بلخی(604-672ه.ق) در زمره ی عارفان بزرگی است که تحت تأثیر فرهنگ قرآنی– اسلامی و با استفاده از ابزار تمثیل و با نقل حکایات جذاب و دلنشین توانسته است چگونگی حل مشکلات جامعه ی بشری را آدمیان تبیین نماید. این عارف بزرگ پرسش گری را از وجوه تمایز انسان از حیوان برشمرده و پرسش را مدخلی مطلوب و مناسب برای حل مسائل زندگی مادی و معنوی انسان و نیل او به کمال مطلوب و آرامش واقعی تلقی میکند. <br />این نوشتار با تحلیل دو حکایت «پادشاه و کنیزک» و واکاوی قصۀ «باغبان و شبه دزدان» در مثنوی معنوی مولوی و با روش توصیفی و تحلیل محتوا نشان می دهد که مولوی آگاهانه به تبیین حلّ مسائل زندگی انسانها در جامعه اهتمام داشته است. لذا وی بر رعایت مراحل شش گانه حل مسأله اهتمام جدی می ورزیده است و در صدد حل منطقی مسائل بر آمده است..https://jrm.usb.ac.ir/article_7576_d80ac0d9a32d799cdf454575d2446670.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220The truth of intuition and its role in acquiring knowledge from the point of view of Ibn Arabi and Imam Khomeiniحقیقت شهود و نقش آن در حصول معرفت از نگاه ابن عربی و امام خمینی2347753510.22111/jrm.2023.7535FAعباسرجبینویسنده مسئول، دانش آموخته دکتری، عرفان اسلامی و اندیشه های امام خمینی(ره)، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی تهرانهادیوکیلیدانشیار، گروه حکمت معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ، تهرانJournal Article20230315In the view of mystics, mystical knowledge is the result of intuition, the state or position that is bestowing by God on the wayfarer for blessings, and the talents and powers of the man can play only a Preparation role. the main question of this article is "what is intuition and what role does it play in acquiring knowledge?" which has investigated and compared the views of Ibn Arabi and Imam Khomeini with a descriptive-analytical method. Based on this, intuition is the only way to reach true knowledge and its role and importance is decisive in ascending to higher positions. Ibn Arabi and Imam Khomeini agree that intuition is the only way to achieve true knowledge and emphasize its role and importance in journey on the path. Ibn Arabi, while defining and explaining the truth of intuition and related terms, believes that all the knowledge that the mystic needs in spiritual wayfaring should be acquire through intuition But the Imam relies more on the epistemological role of intuition in the final mystical stations of spiritual wayfaring. By researching the works of Mohi al-Din and Imam, the Knowledge that specifically can be name the result of intuition are knowledge of the Truth, knowledge of the Divine names and Attributes, and self-knowledge, which play a key role in obtaining knowledge and reaching higher positions. Acquiring this knowledge is only for the prophets and saintsدر نگاه عرفانی، معرفت محصول شهود است، که از جانب خداوند از باب تنعیم بر سالک الی الله افاضه میشود و استعدادها و قوای فرد تنها نقش اِعدادی در حصول آن دارند. از این رو تببین چیستی و حقیقت شهود و اقسام و مراتب آن در حصول معرفت عرفانی مسألهای مهم بوده و پرسش اصلی نوشتار حاضر عبارتست از اینکه «شهود چیست و چه نقشی در کسب یا حصول معرفت دارد؟» که با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی و مقایسه آرای ابنعربی و امامخمینی پرداخته است. بر این اساس، شهود تنها راه رسیدن به شناخت حقیقی است و نقش و اهمیت آن در صعود به مقامات عالیه تعیین کننده است. ابنعربی ضمن تعریف و تبیین حقیقت شهود، معتقد است تمامی معارفی که عارف در سلوک نیازمند به آنهاست، از طریق شهود باید حاصل گردد. اما تکیه و تأکید امام بیشتر بر نقش معرفتی شهود در مقامات نهایی سلوک است. ضمن آنکه ابنعربی حصول معارف از راه شهود را برای همه اولیاء ممکن میداند؛ اما امام با تأکید بر نقش واسطهای حضرت ختمی مرتبت(ص) حصول کامل معرفت شهودی را مقام خاص ایشان دانسته که دیگر اولیاء و انبیای الهی تنها در پرتو وجود ایشان به معارف میتوانند دست پیدا کنند.https://jrm.usb.ac.ir/article_7535_a0ed51f5b0d635531b1d5a85cd26ccec.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220The approach of Imam Reza (AS) in dialogue with scholars of other religionsرویکرد امام رضا (ع) در گفتوگو با علمای ادیان دیگر4968757710.22111/jrm.2023.7577FAمعصومهفتحی، استادیار، گروه علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانJournal Article20230415Interfaith relationships, has been a concern for the followers of different religions on the one hand and the intellectuals and scientists on the other hand. Today, communicate with others and get to know and understand them is necessary. One who does not know anyone can not have any idea about him and enter a meaningful conversation with him. The purpose of interreligious dialogue is that everyone understands what the other says, to be able to recognize him and make himself known to him. Debate and discussion about various religious, ideological, political, social and academic issues are an integral part of the life of Prophet Muhammad (PBUH) and Imams of the Shiites. Top human relationship between communities and religions has been established at the time of the Prophet (pbuh) and imams. Prophet Muhammad (pbuh) from the beginning of his mission sent a letter to the heads of countries and began the dialogue with them. Imams, especially Imam Reza (AS) have had particular and wide activities in this regard. One of the important aspects of his life is a scientific discussion and that is why his life has always been of interest to scientists. Imam Reza (AS), in the face of others' opinions, suffices only to debate with others and seeks to persuade them to get to this idea that the full expression of the truth is in Islam.این مقاله در صدد تبیین رویکرد امام رضا (ع) در گفتوگو با علمای ادیان دیگر، با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی است. رابطهی دین ها با یکدیگر، همواره یکی از دغدغههای پیروانِ ادیانِ گوناگون از یکسو و فرهیختگان و دانشمندان از سوی دیگر بوده است. امروزه داشتن ارتباط با دیگران و شناختن و فهمیدنِ آنان یک امرِ ضروری است و انسان تا کسی را نشناسد نمیتواند هیچ تصوری دربارهی او داشته باشد و هیچ گفتگوی معناداری میان آنها به وقوع نمیپیوندد. غرض از گفتگوی بین ادیان به این معنا است که هر کس پی ببرد که دیگری چه میگوید و بتواند او را بشناسد و خود را نیز به او بشناساند.تا بتوانند در کنار هم، با در نظر گرفتن وجوه مشترک و همدلی و تعاطی افکار در رشد، تعالی و سازندگی هم مؤثر باشند. مناظره و مباحثه دربارهی مسائل مختلف دینی، اعتقادی، سیاسی، اجتماعی و حتی علمی، جزء لاینفکِ سیرهی زندگانیِ پیامبر اسلام (ص) و ائمهی شیعه اثنی عشری بوده است و برترین رابطهی انسانی بین جوامع و ادیان، در زمان پیامبر اسلام (ص) و امامان شیعه (علیهمالسلام) برقرار بوده است. پیامبر اسلام (ص) از ابتدای بعثت با ارسال نامههایی به سران کشورها، باب گفتگو را باز کرد و ائمه(ع)، مخصوصاً امام رضا(ع) فعالیتهای ویژه و گستردهای در این راستا داشتهاند. یکی از جنبههای مهم زندگی ایشان بحث علمی بوده و به همین دلیل زندگی ویهمواره موردتوجه دانشمندان بوده است. امام رضا (ع)، در برابرِ عقایدِ دیگران، آنهم درنهایت احترام، تنها به مناظره با دیگران بسنده میکرد و سعی می نمود از راه برهان و استدلال به گفتگو و اقناع آنها بپردازد.<br /> https://jrm.usb.ac.ir/article_7577_cad0269adfe77d44a43164b6469b8813.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220The Old Testament and the problem of additional verses, Examining additional verses in the Codexes and translations of the Old Testamentعهد عتیق و مساله آیات الحاقی، بررسی آیات الحاقی در کدکس ها و ترجمه های عهد عتیق6992753610.22111/jrm.2023.7536FAمحمدصحاف کاشانیمدیر انجمن بین المللی گفتگوی اسلام و مسیحیت
دبیر علمی همایش بین المللی مطالعات اخلاق در اسلام و مسیحیتمحمد مهدیکاظمیمدیر حوزه علمیه الاطهارJournal Article20230315There are several ancient versions of the Old Testament available today<br />But these versions are hundreds of years away from the time of its compilation. The first codex of the Old Testament is less than 1200 years away from the time of compilation. And the later versions are about 2300 years away from the time of compilation. But unfortunately, these versions are not compatible with each other. And there are hundreds of verses or phrases that are in some versions, but in other versions there is no such verse at all. And this issue has also caused problems for translators. And even in today's modern translations there are many differences. And these translations are not the same and there are many differences between them. In this research, we examined some of the disputed verses of the Codexes or translations of the Old Testament. And we also examined some verses that the translators translated completely oppositely.The main question in this research is whether there is agreement between the existing versions of the Old Testament and its original versions. The results of this research, if proven, can cast doubt on the validity of some verses in the Old Testament. and as a result, doubt the validity of the Bible.امروزه ده ها نسخه قدیمی از عهد عتیق در دسترس است. اولین نسخه های به نسبت کامل از عهد عتیق کمتر از 1200سال با زمان تدوین فاصله دارند. و نسخه های متاخرتر نیز تا حدود 2300 سال با زمان تدوین فاصله دارند. ولی متاسفانه هماهنگی کاملی بین این نسخه ها وجود ندارد و صدها بند و یا عبارتی وجود دارد که در برخی از نسخه ها هست اما در سایر نسخه ها اصلا چنین بندی وجود ندارد و یا کاملا به گونه متضادی درج شده است. این مساله مترجمین را هم دچار دردسر کرده و لذا حتی در ترجمه های پر فروش امروزی نیز تفاوت ها و اختلافات زیادی دیده می شود. سوال اصلی در این تحقیق این است که آیا بین نسخه های موجود عهد عتیق با نسخه های اصلی آن تطابقی وجود دارد. نتایج این تحقیق در صورت اثبات میتواند در اعتبار برخی از آیات موجود در عهد عتیق تشکیک ایجاد نماید و در نتیجه حجیت این کتاب را با چالش روبرو نماید. در این تحقیق با روش کتاب خانه ای و بررسی نسخه های قدیمی به بررسی برخی از آیاتی پرداختیم که برخی از نسخه ها واجد آن و برخی فاقد آن می باشند.https://jrm.usb.ac.ir/article_7536_a2cd7640447d0c2d2663494fff3fcde6.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Examining the transcendence or decay of God in the theological relationship between God and man from the perspective of the Second Vatican documentsفراباشندگی یا فروباشندگی خدا در رابطه الهیاتی خدا – انسان از منظر اسناد شورای واتیکانی دوم93109753710.22111/jrm.2023.7537FAمرتضیصانعیگروه ادیان موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیJournal Article20230315Among the fundamental issues in the theology of religions is the issue of knowing the relationship between God and man. Understanding this relationship will have a significant impact on theology. The development of Christian theology in various periods has been subject to this theological understanding of the relationship between God and man. This article seeks to analyze this relationship based on Vatican II documents. It seems that in the modern era, the theological transformation of which caused God to be defined as a subservient deity and human being to be given originality, prompted the Church to present a redefinition of the relationship between God and man in Vatican II. Regarding the achievements of this research, it should be mentioned that according to Vatican II, God is a transcendent God. Jesus Christ is also a supernatural being who is the link between God the Father and man. Therefore, man cannot take the place of God. Also, from the point of view of this council, man is the noblest of God's creations and he is the head of all the creatures of the earth, at the same time, he needs revelation to understand God and religion. Therefore, the Second Vatican documents have explained the relationship between the revelation, the church and the Bible as the key elements of the relationship between God and man, which tells of God's transcendence towards man.از جمله مسائل بنیادین در حوزه الهیات ادیان، مسأله شناخت رابطه خدا و انسان است . فهم این رابطه تاثیر قابل توجهی بر الهیات خواهد داشت. تحول الهیات مسیحی در دوره های گوناگون دستخوش این فهم الهیاتی از رابطه خدا و انسان بوده است. این نوشتار با روش تحلیلی به دنبال بررسی این رابطه بر اساس اسناد واتیکانی دوم است. به نظر می رسد در دوره مدرن که تحول الهیاتی آن باعث شد خدا خدایی فروباشنده تعریف شود و به انسان اصالت داده شود، کلیسا را برآن داشت تا در واتیکانی دوم باز تعریفی از رابطه خدا و انسان ارائه دهد. در خصوص دستاوردهای این تحقیق باید اشاره کرد که از نظر واتیکانی دوم، خدا خدایی فراباشنده است. عیسی مسیح نیز وجودی فراباشنده است که رابط میان خدای پدر و انسان است. لذا انسان نمی تواند بجای خدا بنشیند. همچنین از منظر این شورا، انسان شریف ترین مخلوقات خداست و رئیس تمام مخلوقات زمین می باشد در عین حال برای فهم خدا و دین نیاز به وحی دارد. از این روی اسناد واتیکانی دوم به تبیین دقیق ارتباط میان وحی، کلیسا و کتاب مقدس به عنوان عناصر کلیدی ارتباط خدا و انسان پرداخته است که حکایتگر فراباشنده بودن خدا نسبت به انسان دارد.https://jrm.usb.ac.ir/article_7537_f1c19f306951bf60000fd4f7c0631888.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Dialogue between religions and theological violence (with emphasis on the issue of excommunication)گفت و گوی ادیان و مذاهب و خشونت کلامی (با تأکید بر مسئله تکفیر)111131757810.22111/jrm.2023.7578FAابراهیمنوریفلسفه و کلام اسلامی، الهیات و معارف اسلامی، سیستان و بلوچستان، زاهدانJournal Article20230415One of the common but incorrect views about Ibn Arabi's theory of the unity of existence is to attribute this view to all Sufis, or at least to the Sufis of the 7th century A.H. onwards. Ibn Arabi, with his pseudo-philosophical design of the unity of existence theory, led to an unprecedented schism and fragmentation between the Sheikhs and Sufi families, until he put the strong relationship of murid and moradi under the spotlight. In many sects, the elder of the tariqat considers this opinion to be the monotheism of the Qur'anic Samadi, and the disciple calls it blasphemy in the tariqats of Kobaruyeh, Nematullahiyyah, Rifaiyya, Chishtiyyah, Suhrwardiyyah, Shazliyyah, Kobaruyyah, Naqshbandiyyah, Qadiriyyah, etc. Opposition to Ibn Arabi's theory of the unity of existence and being and its accessories and results arose to the point where it can even be said that Ibn Arabi's theory of the unity of existence and existence in Sufism is an unpopular point of view and should not be attributed to all Sufis. The following essay has used a library method to reinterpret monotheism in the eyes of the elders of the Sufi sects, and for this purpose, it has gone to the most prominent leaders of each of these tariqats and has shown that a large number of prominent Sufi leaders and elders agree with the theory of the unity of Ibn Arabic has opposed or interpreted it to other views such as the unity of intuition.وجود اختلاف در همه علوم از جمله مسائل دینی اصلی انکار ناپذیر است و چگونگی گفت و گو پیرامون اختلافات کلامی ادیان و مذاهب از مسائل دشوار و ضروری طول تاریخ بشر به ویژه انسان معاصر است. بی توجهی به جنبه های گوناگون گفت و گو مثل: فضا، زبان، اخلاق، روش، پیشینه فرهنگی، اجتماعی و معرفتی و... دهکده جهانی را گرفتار مصائب جبران ناپذیر خواهد نمود. در میان علوم دینی دانش کلام به دلایلی از جمله ماهیت مسائل مورد بحث و روش طرح آنها همواره شاهد تنش هایی بوده است. گفت و گوی منطقی، به دور از تعصب و با هدف فهم حقیقت زمینه ساز تلطیف فضای فکری و اجتماعی گردیده و ریشه خشونت و افراطی گری را می خشکاند. در جهان اسلام افرادی با استناد به برخی متون دینی به تکفیر و لعن پیروان برخی مذاهب دیگر پرداخته اند، غافل از اینکه مسئله مذکور از جنبه های گوناگون فقهی، کلامی، فلسفی، عرفانی، اخلاقی و... قابل گفت و گو است. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی تأثیر گفت و گوی منطقی بر خشونت ناشی از اختلافات کلامی(علم کلام)میپردازد و به این نتیجه می رسد که گفت و گو نقش مؤثری بر کاهش و حتی رفع خشونت دارد مشروط به اینکه: اولا؛ مرجع یا سازمان متولی آن از سوی پیروان ادیان به رسمیت شناخته شود، ثانیا؛ فقط نمایندگان حقیقی، متخصص، متخلّق و مسلط به فن گفتگو به آن بپردازند، ثالثا؛ هدف درک عمیق یکدیگر، ارتقای سطح معرفت، کمک به گسترش انسانیت و زندگی مسالمت آمیز باشد. رابعا؛ گفت و گوکنندگان از هرگونه پیشداوری منفی نسبت به یکدیگر برهیز کنند.<br /> https://jrm.usb.ac.ir/article_7578_3d59c2e1cb2f865bf948324900bbd4d9.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Interreligious dialogue based on the covenantگفتگوی ادیان بر مبنای آموزه میثاق133159753810.22111/jrm.2023.7538FAخلیلحکیمی فرگروه ادیان و عرفان تطبیقی. دانشکده الهیات و معارف اسلامی. دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان.Journal Article20230315Although theoretical approaches are necessary in interfaith dialogues, they are not sufficient. It is better to proceed with a real experience based on the teachings related to the roots of religions. This can happen in practice based on spirituality and by relying on the inner aspects of religions and also by overcoming the limitations of personal beliefs and with a positive attitude towards all religions and respecting other believers. In this context, monotheism can be a suitable basis for dialogues between religions, but the fact is that the theology of religions is the subject of many debates in terms of epistemology, and as a result, as an issue, it needs more studies and discussions. Worship can also be considered as the common basis of religions. But worship with different manifestations is basically a personal relationship and a kind of inner encounter with God, and its content is basically a personal experience. But the doctrine of "covenant" is very clear, especially in the main Abrahamic religions, and it needs less explanation than some theological doctrines. In addition to this, the covenant doctrine is common in our daily lives on a smaller scale, and its meaning, concept, and role in social life are more or less clear to everyone.<br /> در گفتگوهای بین ادیان رویکردهای نظری هر چند لازم، اما کافی نیست. بهتر است گفتمان با تجربهای واقعی و بر مبنای آموزه هایی که به کنه ادیان مربوط می شوند، پیش برود. این اتفاق در عمل بهوسیله ی اهالی معنا و با تکیه بر باطن ادیان و نیز با گذر از محدودیتهای عقاید شخصی و با نگرش مثبت و به همه ی ادیان و تکریم سایر معتقدان قابل رخ دادن است. مسئله این است که کدام مبنای مشترک می تواند بهترین مبنا برای گفتگوهای ادیان در نظر گرفته شود. توحید می تواند مبنای مناسبی برای گفتگوهای میان ادیان باشد اما واقعیت این است که الهیات ادیان به لحاظ معرفت شناختی محل بحث بسیاری است و در نتیجه به عنوان یک مسئله، نیاز به مطالعات و بحث های بیشتر دارد. عبادت نیز می تواند به عنوان مبنای مشترک ادیان در نظر گرفته شود. اما عبادت با جلوه های متفاوت در اصل یک رابطه شخصی و نوعی مواجهه باطنی با خداوند است و محتوای آن در اصل یک تجربه شخصی است. اما آموزه "میثاق" بویژه در ادیان ابراهیمی اصلی بسیار روشن است و نسبت به برخی آموزه های الهیاتی نیاز کمتری به ایضاح دارد. علاوه بر این آموزه میثاق در مقیاسی کوچکتر در زندگی روزانه ما انسانها امری رایج و متداول است و معنا، مفهوم، و نقش آن در زندگی اجتماعی کمابیش برای همگان روشن است. لذا پژوهش حاضر به تبیین آموزه میثاق بعنوان یک مبنای مطلوب در گفتگوی ادیان، با استفاده از منابع مکتوب و با روش تحلیلی می پردازد.<br /> https://jrm.usb.ac.ir/article_7538_a2fd4568693f4929da06cfb9c48baefb.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Analytical study of the necessity of unity and coexistence Peaceful followers of Islamic religions according to the jurisprudential rule of Muslim respectمطالعه تحلیلی ضرورت وحدت و هم زیستی مسالمت آمیز پیروان مذاهب اسلامی طبق قاعده فقهی احترام مسلمان161173757910.22111/jrm.2023.7579FAاحسانسامانیاستادیار گروه فقه و حقوق اسلامی. دانشگاه سیستان و بلوچستانJournal Article20230415Unity and empathy among Muslims and their peaceful life together has been and is the concern of all sympathetic Muslim experts, but the debates raised about unity by influential thinkers and even jurists and religious scholars in many cases, in a space Non-jurisprudence and has been formed with a purely social-corrective literature. Looking at this issue and its necessity from a jurisprudential point of view - as opposed to a non-jurisprudential social view for which there is no horizon beyond recommending and praising unity and explaining its necessity - has the capacity to raise the issue of unity and peaceful coexistence at a higher level than recommending and praise in Islamic societies. Especially, the fact that the issue of unification - which is continuously strengthened by the divisions between Islamic sects - has a jurisprudential identity in addition to its religious nature, requires that the issue of unity and peaceful coexistence be raised in a more powerful and effective atmosphere so that it can be ignored. has the views of unification, and according to the analysis and analysis of the issue of unity from the point of view of jurisprudence and exploration to find its jurisprudential ruling (obligation, sanctity, etc.) based on the rule of Muslim respect, he has this position and power.وحدت و همدلی میان مسلمانان و زندگی مسالمت آمیز آنان در کنار یکدیگر، دغدغه همه صاحب نظرانِ دلسوزِ مسلمان بوده و است اما بحث های مطرح شده درباره وحدت از سوی اندیشمندان اثر گذار و بلکه حتی فقهاء و علمای دینی در بسیاری از موارد، در فضایی غیرفقهی و با ادبیاتی صرفاً اصلاحی- اجتماعی، شکل گرفته است. نگاه به این مسأله و ضرورت آن از منظر فقهی - برخلاف نگاه اجتماعی غیرفقهی که برای آن افقی فراتر از توصیه و تحسینِ وحدت و تبیین ضرورت آن متصور نیست- این ظرفیت را دارد که مسأله وحدت و هم زیستی مسالمت آمیز را در سطحی بالاتر از توصیه و تحسین در جوامع اسلامی مطرح نماید. خصوصاً برخورداری مسأله وحدت گریزی -که پیوسته از شکاف های میان فرق اسلامی، قوت می گیرد- از هویت فقهی در کنار ماهیت اعتقادی، این ضرورت را ایجاب می نماید که مسأله وحدت و همزیستی مسالمت آمیز در فضایی قدرتمندتر و مؤثرتر مطرح شود تا توان کنار زدن دیدگاههای وحدت گریزانه را داشته باشد و به نظر تحلیل و واکاوی مسأله وحدت از منظر فقه و کنکاش برای یافتن حکم فقهی آن (وجوب، حرمت و ...) بر اساس قاعده احترام مسلمان، از این جایگاه و توان برخوردار است.<br /> <br /> https://jrm.usb.ac.ir/article_7579_5e8af8348d7911ddab3596db1c206514.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220The meaning and function of "spiritual authority" in Sufism From the beginning of the constitution to the end of the Pahlavi eraمعنا و کارکرد "اقتدار معنوی" در تصوف از آغاز مشروطه تا پایان عصر پهلوی175197758010.22111/jrm.2023.7580FAاکرمگلیدانشجوی دکتری، گروه تاریخ ، دانشگاه فردوسی مشهد، ایرانهادیوکیلیدانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20230415Spiritual authority is the highest degree of religious authority, which acquires its full meaning in Qutb. From the Sufi point of view, this position can be achieved by attaining spiritual positions. The claims of the Sufis on how to achieve this position, and the common ground they share with the jurists, have not only led to intense religious competition, but have also become an influential factor in the relationship between religion and politics. The concept of spiritual authority in Sufism can be explained in terms of indicators such as spiritual genealogy and the relationship between Murad (one who is sought) and Murid (a willing disciple).<br />The question is how the "spiritual authority" of the Sufis changed the foundations of Sufism in terms of meaning and function, given the achievements of the Sufis due to their relations with the Qajar and Pahlavi governments. It is assumed that the concept of spiritual authority in Sufism is influenced by political and social conditions, from the approach of independence against the government and religious scholars in the previous centuries, towards convergence and unity with the government on the one hand, and tolerance with the Sharia law. He leaned on the other side.. While it continued to retain the spiritual mantle, in practice there were signs of attempts to gain worldly power.<br /> اقتدار معنوی در معنای مرجعیت معنوی، بالاترین درجه اعتبار دینی است که در واژه قطب معنای کامل خود را نشان می دهد. در نگاه تصوف از طریق کسب درجات معنوی می توان به این مقام دست یافت. ادعای صوفیان در چگونگی این دست یابی و شراکت آنان در این مقام با فقها، علاوه بر ایجاد رقابتهای شدید دینی، به محوری مهم و اثرگذار در چگونگی مناسبات دین و سیاست تبدیل شده است. به منظور شناخت مفهوم اقتدار معنوی در حوزه تصوف می توان شاخص هایی چون شجره نامه معنوی و رابطه مراد و مرید را برای آن تبیین کرد. <br />پرسش این است که "اقتدار معنوی" در مناسبات صوفیان با حکومت های قاجار (دوره مشروطه) و پهلوی، از نظر معنا و کارکرد چه تغییراتی در مبانی اعتقادی تصوف ایجاد کرد. فرض بر این است که مفهوم اقتدار معنوی در طریقت های تصوف با تأثیرپذیری از شرایط سیاسی- اجتماعی، از رویکرد استقلال در برابر حکومت و علمای متشرع در سده های پیشین به سمت همگرایی و اتحاد با حکومت از یک سو و و مدارا با شریعت از دیگر سو متمایل شد. دستاورد این پژوهش تغییر و تحول در اندیشه و مبانی اعتقادی تصوف در این زمینه را نشان می دهد که پوسته معنوی را همچنان حفظ، اما در عمل با نشانه هایی از تلاش برای کسب قدرت دنیوی همراه بود.https://jrm.usb.ac.ir/article_7580_eea11e8d2b3a3cddb27b201e194c2a2d.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Sufis' critical confrontation with Ibn Arabi's theory of the unity of existence (Criticism of the famous opinion about the attribution of the unity of existence to all Sufis)مواجه انتقادی صوفیان با نظریه وحدت وجود ابن عربی(نقد تلقی مشهور درباره انتساب وحدت وجود به تمام صوفیه)199222758110.22111/jrm.2023.7581FAسید علیرضاموسویطلبه سطح 4 ، حوزه علمیه ، قمJournal Article20230415One of the common but incorrect views about Ibn Arabi's theory of the unity of existence is to attribute this view to all Sufis, or at least to the Sufis of the 7th century A.H. onwards. Ibn Arabi, with his pseudo-philosophical design of the unity of existence theory, led to an unprecedented schism and fragmentation between the Sheikhs and Sufi families, until he put the strong relationship of murid and moradi under the spotlight. In many sects, the elder of the tariqat considers this opinion to be the monotheism of the Qur'anic Samadi, and the disciple calls it blasphemy in the tariqats of Kobaruyeh, Nematullahiyyah, Rifaiyya, Chishtiyyah, Suhrwardiyyah, Shazliyyah, Kobaruyyah, Naqshbandiyyah, Qadiriyyah, etc. Opposition to Ibn Arabi's theory of the unity of existence and being and its accessories and results arose to the point where it can even be said that Ibn Arabi's theory of the unity of existence and existence in Sufism is an unpopular point of view and should not be attributed to all Sufis. The following essay has used a library method to reinterpret monotheism in the eyes of the elders of the Sufi sects, and for this purpose, it has gone to the most prominent leaders of each of these tariqats and has shown that a large number of prominent Sufi leaders and elders agree with the theory of the unity of Ibn Arabic has opposed or interpreted it to other views such as the unity of intuition.یکی از تلقی های رایج اما نادرست درباره نظریه وحدت وجود ابن عربی، انتساب این دیدگاه به تمام صوفیان یا دست کم، صوفیان سده هفتم هـ.ق به بعد است. ابن عربی با طرح شبه فلسفی نظریه وحدت وجود منجر به انشقاق و چندپارگی کم سابقه ای بین مشایخ و سلاسل صوفیه شد تاجایی که رابطه مستحکمِ مرید و مرادی را تحت شعاع قرار داد. در بسیاری از سلاسل، پیر طریقت این نظر را توحید صمدی قرآنی دانسته و مرید آن را کفری بیّن می خواند در طریقت های کبرویه، نعمت اللهیه، رفاعیه، چشتیه، سهروردیه، شاذلیه، کبرویه و نقشبندیه و قادریه و ... پیران سرشناسی به مخالفت با نظریه وحدت وجود و موجود ابن عربی و لوازم و نتایج آن برخاستند تا جایی که حتی می توان گفت که نظریه وحدت وجود و موجود ابن عربی در تصوف، یک دیدگاه غیر مشهور است و نباید آن را به پای تمام صوفیان نوشت. جستار پیش رو با روش کتابخانه ای به بازخوانی توحید در نگاه پیرانِ سلاسل صوفیه پرداخته و برای این منظور به سراغ شاخص ترین رهبران هرکدام از این طریقت ها رفته است و نشان داده است که خیل عظیمی از رهبران و مشایخ مطرح صوفیه با نظریه وحدت وجود ابن عربی به مخالفت برخواسته یا آن را به دیدگاه های دیگری مثل وحدت شهود تاویل کرده اند.https://jrm.usb.ac.ir/article_7581_5898d768202eb0c7bb6c0f7bd8c25f59.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Peaceful coexistence of Abrahamic religions in the illustrations of the manuscript of the Jame al-Tawarikh of the Ilkhanid eraهمزیستی مسالمت آمیز ادیان ابراهیمی در نگاره های نسخه خطی جامع التواریخ عصر ایلخانی223244753910.22111/jrm.2023.7539FAفاطمهشیرازیعضو هیأت علمی گروه صنایع دستی دانشکده هنر و معماری دانشگاه سیستان و بلوچستان.علیپیریاستادیار گروه صنایع دستی ، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.ساحلعرفان منشاستادیار گروه صنایع دستی ، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.Journal Article20230315Among the political and cultural strategies that were used in the court of Ilkhans was their view and approach towards religion and religious minorities. Many have considered this type of Mongol government's view of religion and religious affairs as religious tolerance, which made people of different religions appear in the court of Ilkhans and reach high levels of government. Also, the Mughal rulers themselves had different religions in different periods of the Ilkhanid era or were interested in supporting a particular religion. Abrahamic religions are among the religions that became very popular in the Mongol era, and many works of art are influenced by these religions. Among the famous artistic works of the Ilkhanid era, there is a manuscript of Rashid al-Din Fazlullah Hamdani's comprehensive chronicles, which was written and illustrated during his ministry. This version is a historical book and contains the history of myths, beliefs and culture of Turko-Mongol tribes and other tribes and religions. In this research, an attempt is made to study the conditions and the presence of Abrahamic religions in the Ilkhanid era and to find its representation in the illustrations of the comprehensive edition of al-Tawarikh Rashid al-Din. And let's answer this question, why we see the peaceful coexistence of images from the religions of Islam, Christianity and Judaism in the images of Jame Al-Tawarikh Rashiduddin. This research is done in an analytical-descriptive way and the data analysis will be qualitative. The results are indicative of this: due to the tolerance and religious tolerance that was present in the era of the Ilkhans, in the compilation and writing of the comprehensive version of al-Tawarikh, we see the presence of pictures with Jewish, Christian and Islamic themes (Abrahamic religions) side by side.از جمله راهبردهای سیاسی فرهنگی که در دربار ایلخانان به کارگرفته شد همانا نوع نگاه و رویکرد آنها نسبت به دین و اقلیت های دینی بود. بسیاری این نوع نگاه حکومتی مغولان به دین و امور مذهبی را تسامح و تساهل مذهبی دانسته اند که باعث گردید تا در دربار ایلخانان افرادی با مذاهب مختلف حضور یافته و به مدارج بالای حکومتی برسند. همچنین حاکمان مغول خود نیز، در ادوار مختلف عصر ایلخانی دارای ادیان متفاوتی بوده اند. ادیان ابراهیمی از جمله ادیانی است که در عصر مغول رواج بسیار پیدا می کند و آثار هنری بسیاری تحت تاثیر این ادیان قرار می گیرند. از جمله آثار هنری فاخر هنری عصر ایلخانی، نسخه خطی جامع التواریخ رشید الدین فضل الله همدانی است که در زمان وزارت ایشان به رشته تحریر در آمده و مصور گشته است. این نسخه کتابی است تاریخی و در بر گیرنده تاریخ اسطوره ها، باورها و فرهنگ قبایل ترک- مغول و سایر اقوام و ادیان است. در این پژوهش سعی بر آن است تا چگونگی شرایط و حضور ادیان ابراهیمی در عصر ایلخانی را مورد مطالعه قرار داده و بازنمود آن را در نگاره های نسخه جامع التواریخ رشید الدین بیابیم. و به این سوالات پاسخ گوییم که1- چرا در تصاویر جامع التواریخ رشیدالدین شاهد همزیستی مسالمت آمیز نگاره هایی از ادیان اسلام،مسیحیت و یهودیت هستیم2- ویژگی های بصری نگاره های مرتبط با هر یک از ادیان ابراهیمی کدام است؟ این پژوهش به شیوه تحلیلی- توصیفی صورت می پذیرد و تجزیه تحلیل دادهها در آن به صورت کیفی خواهد بود. نتایج حاصل گویای این امر است: به دلیل تسامح و تساهل مذهبی که در عصر ایلخانان حضور می یابد، در تالیف و کتابت نسخه جامع التواریخ نیز شاهد حضور نگاره هایی با مضامین یهودی، مسیحی و اسلامی (ادیان ابراهیمی) در کنار همدیگر هستیم.https://jrm.usb.ac.ir/article_7539_43bd23cdf96be980ab627cb6a5b26cc8.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانمطالعات ادیان و عرفان تطبیقی2676-51956220230220Convergence of religions; Analyzing views and completing the basicsهمگرایی دینی؛ تحلیل دیدگاهها و تکمیل مبانی245263754010.22111/jrm.2023.7540FAمحمد جواددانیالیهیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه سمنانعلیموحدیان عطارپژوهشگر حوزه علمیهفتح اللهنجارزادگاناستادیار، دانشگاه تهران ، تهران، ایرانJournal Article20230315Many efforts have been made to bring about interfaith convergence, including strategic efforts, such as measures to unite against a common enemy; All these different ways, each of which is presented with different motives and principles, have one thing in common; It is to portray an axis or axes as the common face of the beliefs, convictions or moral principles of the audience of a theory and to invite everyone to gather around these axes. Strategic approaches that focus more on social behaviors and emotions, by highlighting the core doctrines shared between religions, ontological and epistemological approaches by developing in the ultimate concepts of religions and uniting them, and ethical approaches by presenting common interfaith moral principles. The axis of unity and convergence revolves around it. In all of these approaches, however, finding common ground in one aspect of each religion is seen as the solution to the problem of multiple religions and beliefs. While on the one hand finding a common denominator and attributable to all religions is the main problem of these theories, and on the other hand the phenomenon of atheism, which includes a large number, has been neglected in these theories and is completely outside the scope of convergence theories. This is because it is difficult to find a common ground in their belief with religions. In this article, while reviewing the types of these theories and their general critique, in the end, the basis of "submission to the truth" or strengthening the spirit of "central right" is introduced as the most basic axis of value convergence. This foundation, contrary to all existing foundations, does not need to find common ground between religions and has included atheism as one of the most numerous religions in the world.تلاشهای بسیاری برای ایجاد همگرایی میان ادیان صورت گرفته است از جمله تلاشهای استراتژیک، مانند تدابیری برای اتحاد در مقابل دشمن مشترک، تلاشهای وجودشناسانه و معرفتشناسانه مانند نظریات پلورالیستی و تلاشهایی اخلاقمحور همچون بیانیههای اخلاق جهانی. تمام این راههای مختلف که هریک با انگیزهها و مبانی متفاوت از دیگری ارائه شدهاند، در یک مطلب مشترکاند؛ آن عبارت است از به تصویر کشیدن محور یا محورهایی به عنوان وجه مشترک باورها، اعتقادات و یا اصول اخلاقی مخاطبان یک نظریه و دعوت همگان به گردآمدن حول این محورها. رویکردهای استراتژیک که بیشتر در حوزۀ رفتارها و عواطف اجتماعی متمرکزند، با برجستهسازی آموزههای اصلی مشترک میان ادیان و مذاهب، رویکردهای وجودشناسانه و معرفتشناسانه با توسعه در مفاهیم غایی ادیان و اتحادبخشی به آنها و رویکردهای اخلاقی با ارائۀ اصول مشترک اخلاقی میان ادیان، به تأسیس این محور اتحاد و همگرایی حول آن اقدام میکنند. به هرحال در تمام این رویکردها، یافتن وجه مشترک در جنبهای از هر دین راه حل مشکل تعدد ادیان و عقاید دانسته شده است. درحالی که از یک طرف یافتن وجه مشترکی معقول و قابل انتساب به تمام ادیان، مشکل اصلی این نظریات است و از طرف دیگر پدیدۀ بیدینی در این نظریهها مورد بیتوجهی قرار گرفته است. در این مقاله با روش توصیفی بخش عمده ای از تلاش ها برای همگرایی ادیان بررسی و سپس به تحلیل خلا موجود در آنها پرداخته شده است. درنتیجه مبنای «تسلیم بودن در برابر حقیقت» یا تقویت روحیۀ «حق محوری» به عنوان ابتداییترین محور همگرایی ارزشی معرفی شده است. یافته این پژوهش این است که نتیجه حاصل در این مقاله برخلاف تمام مبانی موجود، بینیاز از یافتن وجه مشترک میان ادیان است و بیدینی را نیز همچون دینی پرتعداد در جهان در ذیل شمول خود جای داده است.https://jrm.usb.ac.ir/article_7540_e6f94968235549d958d71df9d143fb9c.pdf