گفتگوی ادیان بر مبنای آموزه میثاق

نویسنده

گروه ادیان و عرفان تطبیقی. دانشکده الهیات و معارف اسلامی. دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان.

چکیده

در گفتگوهای بین ادیان رویکردهای نظری هر چند لازم، اما کافی نیست. بهتر است گفتمان با تجربه­ای واقعی و بر مبنای آموزه هایی که به کنه ادیان­ مربوط می شوند، پیش برود. این اتفاق در عمل به­وسیله ی اهالی معنا و با تکیه بر باطن ادیان و نیز با گذر از محدودیت­های عقاید شخصی و با نگرش مثبت و به همه ی ادیان و تکریم سایر معتقدان قابل رخ دادن است.  مسئله این است که کدام مبنای مشترک می تواند بهترین مبنا برای گفتگوهای ادیان در نظر گرفته شود. توحید می تواند مبنای مناسبی برای گفتگوهای میان ادیان باشد اما واقعیت این است که الهیات ادیان به لحاظ معرفت شناختی محل بحث بسیاری است و در نتیجه به عنوان یک مسئله، نیاز به مطالعات و بحث های بیشتر دارد. عبادت نیز می تواند به عنوان مبنای مشترک ادیان در نظر گرفته شود.  اما عبادت با جلوه های متفاوت در اصل  یک رابطه شخصی و نوعی مواجهه باطنی با خداوند است و محتوای آن در اصل یک تجربه شخصی است. اما آموزه "میثاق" بویژه در ادیان ابراهیمی اصلی بسیار روشن است و نسبت به برخی آموزه های الهیاتی نیاز کمتری به ایضاح دارد. علاوه بر این آموزه میثاق در مقیاسی کوچکتر در زندگی روزانه ما انسانها امری رایج و متداول است و معنا، مفهوم، و نقش آن در زندگی اجتماعی کمابیش برای همگان روشن است. لذا پژوهش حاضر به تبیین آموزه میثاق بعنوان یک مبنای مطلوب در گفتگوی ادیان، با استفاده از منابع مکتوب و با روش تحلیلی می پردازد.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Interreligious dialogue based on the covenant

نویسنده [English]

  • khalil Hakimifar
Department of comparative Religions and Mysticism, Faculty of Theology and Islamic Studies, University of Sistan and Baluchestan. Zahedan. Iran
چکیده [English]

Although theoretical approaches are necessary in interfaith dialogues, they are not sufficient. It is better to proceed with a real experience based on the teachings related to the roots of religions. This can happen in practice based on spirituality and by relying on the inner aspects of religions and also by overcoming the limitations of personal beliefs and with a positive attitude towards all religions and respecting other believers. In this context, monotheism can be a suitable basis for dialogues between religions, but the fact is that the theology of religions is the subject of many debates in terms of epistemology, and as a result, as an issue, it needs more studies and discussions. Worship can also be considered as the common basis of religions. But worship with different manifestations is basically a personal relationship and a kind of inner encounter with God, and its content is basically a personal experience. But the doctrine of "covenant" is very clear, especially in the main Abrahamic religions, and it needs less explanation than some theological doctrines. In addition to this, the covenant doctrine is common in our daily lives on a smaller scale, and its meaning, concept, and role in social life are more or less clear to everyone.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • covenant
  • religious. dialogue
  • Judaism
  • Christianity and Islam
قرآن کریم.
کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید .(1920) ترجمه ی قدیم، انتشارات انجمن کتاب مقدس، لندن.
حکیمی فر. خلیل.  (1398)"قانون وابستگی متقابل؛ بنیانی برای صلح در بودیزم"، مجله مطالعات شبه قاره، دوره 11، شماره 36، ص ص . 33-52
حکیمی فر. خلیل (1400)، ضرورت آموزش شیوه ها و مهارت های گفتگوی ادیان، دوفصلنامه علمی دین و ارتباطات، بیستمین  سال پیاپی، شماره اول ،نهم و ست 61 ،بهار و تابستان 1401 ،مقاله پژوهشی، ص ص102-8
پور احمد. محمد، حکیمی فر. خلیل (پاییز و زمستان ١٣٩٧)، میثاق در قرآن و عهد حدید، سال پنجاه و یکم، شمارۀ دوم،  ص ص ٢٢٧ـ٢
طباطبایی، سید محمدحسین (1384)، تفسیر المیزان،ترجمه محمدباقر همدانی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
هانس کونگ. یوزف فان‌ اس. (1984) مسیحیّت و ادیان جهانی (مسیحیّت و اسلام). پی‌پر.