بررسی تطبیقی غایت ‌زندگی اخلاقی انسان در قرآن‌کریم و عهدین

نویسندگان

1 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران

2 طلبه سطح چهار، رشته تفسیر، موسسه آموزشی عالی حوزوی حضرت زهرا سلام الله علیها ، میبد، ایران

چکیده

هر شیء یا جریانی که در خلقت وجود دارد؛ به همان اندازه که وجود و آثار آن اهمیت دارد؛ شناخت هدف و غایت وجود آن نیز ضرورت دارد. انسان موجودی ذی شعور و دارای دو بعد جسمانی و نفسانی است و این پیچیدگی و گستردگی انسان، اهمیت هدف و غایت خلقت او را دو چندان می کند. هدف زندگی یکی از پرسش های اساسی است که در طول تاریخ حیات انسان مطرح بوده است. انسان در مقابل این پرسش، پیوسته به دنبال پاسخی منطقی و قانع کننده است. در مقام پاسخ، فیلسوفان درباره غایت و هدف زندگی، تفسیر های گوناگونی ارائه داده اند. برخی از این تفسیر ها مادی گرایانه و برخی پنداری و خیالی است. در مقابل، دین، معنای زندگی و غایت خلقت انسان را در گرو بندگی و عمل به دستورات الهی می داند. کتاب های مقدس قرآن کریم، تورات و انجیل شناخت غایت انسان را مبنایی مهم در اخلاق محوری انسان می‌دانند. این اهداف دارای سلسله مراتب هستند؛ هر کدام غایات مقدماتی، میانی و نهایی برای زندگی انسان تعریف نموده‌اند. این تحقیق که به روش توصیفی تحلیلی است به دنبال شناسایی غایات مقدماتی، میانی و نهایی؛ و قوت و ضعف آنها در کتابهای مقدس ادیان ابراهیمی می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A comparative study of the goal of human moral life in the Holy Qur'an, the Old Testament and the New Testament

نویسندگان [English]

  • Reza Baniasadi 1
  • Maryam Hasanpoor 2
1 Assistant Professor of Islamic Studies Department , Medical School, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran
2 Level 4 student, Tafsir field, Hazrat Zahra seminary higher educational institution, Maybod, Iran
چکیده [English]

Every object or current that exists in creation is as important as knowing its purpose and effects. Man is a sentient being with two dimensions, physical and sensual, and this complexity and breadth of man doubles the importance of the purpose of his creation. The meaning and purpose of life is one of the fundamental questions that has been asked throughout the history of human life. Man is constantly looking for a logical and convincing answer to this question. As philosophers' answers about the purpose and purpose of life, they have offered various interpretations. Some of these interpretations are materialistic and some are imaginary. In contrast, religion considers the meaning of life and the purpose of human creation to be dependent on servitude and obedience to divine commands. The Holy Books of the Holy Quran, the Torah and the Bible consider the knowledge of the end of man as an important basis in the central morality of man. These goals have hierarchies, each of which defines the preliminary, intermediate, and final ends of human life. This descriptive-analytical research seeks to identify the preliminary, intermediate and final ends and their strengths and weaknesses in the Holy books of the Abrahamic religions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Teleology of ethics
  • Holy Quran
  • Old Testament
  • New Testament
قرآن کریم.
نهج البلاغه.
کتاب مقدس.
 آرام، محمدرضا، (1387ش)، سیر تاریخی فرجام شناسی در دین یهود، فصلنامه علمی-پژوهشی تاریخ، سال سوم، شماره یازدهم، ص ص. 32-5.
آلوسى، محمود بن عبدالله‏، (1415ق‏)، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی‏، محقق: على عبدالبارى عطیه، بیروت: دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون‏.
ابن فارس، ابو الحسین، (1404 ق‌)، معجم مقائیس اللغة‌، محقق/ مصحح: عبد السلام محمد هارون‌، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم‌.
ابن منظور، محمد بن مکرم، (1375ق)، لسان العرب، بیروت: دارالبیروت.
حسینی زبیدی، محمد مرتضى، ( 1414 ق)، تاج العروس من جواهر القاموس، بیروت، دارالفکر.
جوادی آملی، عبدالله، (1388ش)، تفسیر تسنیم، قم: مرکز نشر اسراء.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد، (1388ش)، المفردات فی غریب القرآن، تهران: مرتضوی.
سبحانی، جعفر، (1383ش)، منشور جاوید قرآن، ، قم، مؤسسه امام صادق(ع).
شیرازی، صدرالدین محمد، (1387ش)، حکمت متعالیه، قم: مؤسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان..
شیرازی، صدرالدین محمد، (1381ش)، کسر اصنام الجاهلیه، تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
طباطبایی، سیدمحمدحسین، (1374ش)، ترجمه المیزان فی تفسیر القرآن، سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طوسی، محمد بن حسن، (1372ش)، التبیان فی تفسیر القرآن، تهران: ناصرخسرو.
طوسى، محمد بن الحسن، (1414ق)، الأمالی للطوسی، قم، دار الثقافة.
عبدالباقی، محمدفؤاد، (1383ش)، المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الکریم، قم، نوید اسلام.
فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، (1417ق)، المحجة البیضاء، مصحح: غفاری، علی‌‌اکبر، قم:  جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة بقم. مؤسسة النشر الإسلامی.
قرشی، علی اکبر، (1378)، قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
مصباح یزدی، محمدتقی، (1375ش)، خودشناسی برای خودسازی، قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مصباح یزدی، محمدتقی، (1386ش)، فلسفه اخلاق، تحقیق احمد حسینی شریفی، تهران: شرکت چاپ و نشر بین الملل.
معین، محمد، (1386ش)، فرهنگ معین، تهران: زرین.
مکارم شیرازی، ناصر، (۱۳۵۳ش)، تفسیر نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
نراقی، مهدی بن ابی ذر، (بی­­تا)، جامع السعادات، مقدمه: مظفر، محمد رضا، بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
ورام بن أبی فراس، مسعود بن عیسى‏، (1410 ق)‏، تنبیه الخواطر و نزهة النواظر المعروف بمجموعة ورام، قم، ناشر مکتبه فقیه.